Thiruppugazh 143 Ganamai Ezhundhu (Pazhani) Thiruppugazh 143 Ganamai Ezhundhu (Pazhani) திருப்புகழ் 143 கனமாய் எழுந்து கனமா யெழுந்துவெற் பெனவே யுயர்ந்துகற் புரமா ரணந்துளுத் …… திடுமானார்கனிவா யுகந்துசிக் கெனவே யணைந்துகைப் பொருளே யிழந்துவிட் …… டயர்வாயேமனமே தளர்ந்துவிக் கலுமே யெழுந்துமட் டறவே யுலந்துசுக் …… கதுபோலேவசமே யழிந்துவுக் கிடுநோய் துறந்துவைப் பெனவே நினைந்துனைப் …… புகழ்வேனோபுனவே டர்தந்தபொற் குறமா துஇன்புறப் புணர்கா தல்கொண்டஅக் …… கிழவோனேபுனலே ழுமங்கவெற் பொடுசூர் சிரங்கள்பொட் டெழவே லெறிந்தவுக் …… கிரவீராதினமே வுகுங்குமப் புயவா சகிண்கிணிச் சிறுகீ தசெம்பதத் …… தருளாளாசிவலோ கசங்கரிக் கிறைபால பைங்கயத் திருவா வினன்குடிப் …… பெருமாளே. சொல் விளக்கம் கனமாய் எழுந்து வெற்பு எனவே உயர்ந்து கற்புர மாரணம் துளுத்திடு மானார் பாரமாக எழுந்து மலை போல் உயர்ந்து நிற்கும் மார்பகங்களைக் கொண்ட விலைமாதர்கள் கற்பூரம் போன்ற வாசனைகள் பூசி அழகுடன் அலங்கரிக்கின்றனர். அவர்களின் உடல் அழகு மந்திர வித்தை போல மனதை வசப்படுத்தும் சக்தியைக் கொண்டதாகக் கவிஞர் கூறுகிறார். கனி வாய் உகந்து சிக்கெனவே அணைந்து கொவ்வைக் கனி போன்ற செவ்வாயை விரும்பி, அவர்களை உறுதியாகத் தழுவி உலக இன்பத்தில் மூழ்குகின்ற மனித மனத்தின் பலவீனத்தை அருணகிரிநாதர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். கைப்பொருளே இழந்து விட்டு அயர்வாயே மனமே தளர்ந்து இத்தகைய ஆசைகளில் ஈடுபடும் மனிதன் தனது செல்வத்தையும் கைப்பொருளையும் இழந்து, இறுதியில் மனம் தளர்ந்து சோர்ந்து போகும் நிலையை கவிஞர் வருந்துகிறார். விக்கலுமே எழுந்து மட்டு அறவே உலந்து சுக்கு அது போலே வசமே அழிந்து உக்கிடு நோய் துறந்து அதன் விளைவாக உடல் விக்கல் கொண்டு வாடி, சுக்கு போல உலர்ந்து சக்தி இழந்து நோயால் துன்பப்படும் நிலையையும் அவர் விவரிக்கிறார். உலக இன்பத்தின் முடிவு இவ்வாறு துன்பத்திற்கே வழிவகுக்கும் என்பதை உணர்த்துகிறார். வைப்பு எனவே நினைந்து உனைப் புகழ்வேனோ இந்த உலக இன்பங்களின் நிலையின்மையை உணர்ந்த பின், உண்மையான செல்வம் நீயே என்று எண்ணி உன்னைப் புகழாமல் இருக்க முடியுமோ என்று முருகனை நோக்கி கவிஞர் வேண்டுகிறார். புன வேடர் தந்த பொன் குற மாது இன்புறப் புணர் காதல் கொண்ட அக் கிழவோனே தினைப் புனத்தில் வாழும் வேடர் குலத்தில் பிறந்த அழகிய வள்ளியை மணந்தருளுவதற்காக முதிய வேடன் வடிவம் பூண்டு அவளிடம் சென்ற முருகனின் லீலை இங்கு போற்றப்படுகிறது. புனல் ஏழும் மங்க வெற்பொடு சூர் சிரங்கள் பொட்டு எழ வேல் எறிந்த உக்கிர வீரா ஏழு கடல்களும் ஏழு மலைகளும் நடுங்குமாறு, சூரபத்மன் முதலான அசுரர்களின் தலைகள் சிதறும்படி வேலாயுதத்தைச் செலுத்திய பராக்கிரம வீரனாக முருகன் புகழப்படுகிறார். தின மேவு குங்குமப் புய வாச கிண்கிணிச் சிறு கீத செம் பதத்து அருளாளா தினமும் குங்கும வாசனை பூசப்பட்ட தெய்வீக தோள்களையும், கிண்கிணி ஒலியுடன் மணியொலி எழும் செவ்விய திருவடிகளையும் உடைய அருள்மிகு முருகனை கவிஞர் வணங்குகிறார். சிவ லோக சங்கரிக்கு இறை பால பைங்கயத் திருவாவினன்குடிப் பெருமாளே சிவலோக நாயகனான சிவபெருமானின் தெய்வீக புதல்வனாகவும், பசுமை சூழ்ந்த பழனி மலையில் திருவாவினன்குடியில் வீற்றிருக்கும் குமரப் பெருமானாகவும் முருகன் போற்றப்படுகிறார். Thiruppugazh 143 Ganamai Ezhundhu kanamA yezhunthuveR penavE yuyarnthukaR puramA raNanthuLuth …… thidumAnArkanivA yukanthusik kenavE yaNainthukaip poruLE yizhanthuvit …… tayarvAyEmanamE thaLarnthuvik kalumE yezhunthumat taRavE yulanthusuk …… kathupOlEvasamE yazhinthuvuk kidunOy thuRanthuvaip penavE ninainthunaip …… pukazhvEnOpunavE darthanthapoR kuRamA thuinpuRap puNarkA thalkoNdaak …… kizhavOnEpunalE zhumangaveR poducUr sirangaLpot tezhavE leRinthavuk …… kiraveerAthinamE vukungumap puyavA sakiNkiNic ciRukee thasempathath …… tharuLALAsivalO kasankarik kiRaipAla paingayath thiruvA vinankudip …… perumALE. Meaning Kanamāy ezhundhu verppu enavē uyarnthu karpūra māraṇam thuluththidu mānār The poet describes the courtesans whose bosoms rise heavily like towering mountains. Adorned with fragrant substances such as camphor, their beauty appears enchanting and powerful, almost like a magical force capable of captivating and overpowering the human mind. Kani vāy ugandhu sikkenavē anaindhu Attracted by lips that resemble the red kovvai fruit, people embrace them tightly and become deeply attached to sensual pleasures. Kaipporulē izhandhu vittu ayarvāyē manamē thalarndhu Through such attachments, a person eventually loses all his wealth and possessions. The mind becomes exhausted, weakened, and filled with regret. Vikkalumē ezhundhu mattu aravē ulandhu sukkathu pōlē vasamē azhindhu ukkidu nōy thurandhu As a result, the body begins to suffer. Like dry ginger that has lost its moisture, the body weakens, illness arises, and life becomes filled with suffering and helplessness. Vaippu enavē ninaindhu unaip pugazhvēnō Realizing the futility of worldly pleasures, the poet wonders if he should not instead consider Murugan as the true treasure and begin praising Him as the eternal wealth. Puna vēdar thandha pon kura māthu inbu uṟa puṇar kādhal konda ak kizha vōnē Murugan is praised as the Lord who assumed the form of an aged hunter in order to win the love of Valli, the beautiful tribal maiden raised among the millet fields. Punal ēzhum manga verppodu Sūra sirangaḷ pottu ezha vēl erindha ukkira vīrā The fierce warrior Murugan hurled his divine Vel (spear) and destroyed the demon Surapadman, shattering his heads and shaking even the seven seas and mighty mountains. Dhinam ēvu kungumap puya vāsa kinkini siru gīta sem padaththu aruḷāḷā The Lord whose divine shoulders are anointed with fragrant kumkum and whose sacred feet produce gentle musical sounds like tinkling anklets is praised as the compassionate giver of grace. Siva lōka Sankarikkir ai pāla paingayath Thiruvāvinankudi perumāḷē The hymn concludes by glorifying Murugan as the divine son of Lord Shiva and the beloved child of Goddess Parvati, who resides majestically at the sacred hill of Pazhani, particularly at Thiruvavinankudi. Donate for Rebuilding Spiritual Institutions Donate Temple Associated with Thiruppugazh Worldly pleasures often appear attractive and irresistible, drawing the human mind toward temporary enjoyment and sensory satisfaction. Yet these pleasures are fleeting and frequently leave the heart empty and restless. True wisdom arises only when the soul recognizes the impermanent nature of such desires and turns toward the divine grace of Lord Murugan. In Thiruppugazh 143 – “Ganamāi Ezhundhu”, sung in praise of Pazhani Murugan, Saint Arunagirinathar reflects on the powerful attraction of sensual beauty and the suffering that follows when the mind becomes attached to it. Through vivid poetic imagery, the poet describes how worldly desire can drain a person’s wealth, strength, and peace of mind. Realizing the dangers of such attachment, Arunagirinathar turns to Murugan of Pazhani and prays for protection, wisdom, and the strength to rise above illusion. 🙏 Sacred Murugan Reflections 🛕 The Six Sacred Abodes of Lord Murugan (Arupadai Veedu) ⛰️ Pazhani – The Hill of Divine Wisdom 📿 The Spiritual Glory of Thiruppugazh Hymns 🌺 The Illusion of Sensual Attraction The hymn begins with a vivid description of the powerful attraction created by sensual beauty. 🌺 Arunagirinathar describes women whose beauty appears majestic and overwhelming, like mountains rising in grandeur. 💎 Their bodies are adorned with perfumes such as camphor, fine garments, and luxurious ornaments. ⚠️ Such beauty captivates the senses and easily draws the human mind into attachment and fascination. 🌸 The Temptation of Pleasure The poet reflects on how human beings become absorbed in sensual enjoyment. 🍒 The charm of sweet lips and affectionate gestures creates deep emotional attraction. 💬 People become tightly attached to such pleasures, seeking comfort and delight. 🌀 In this pursuit, the mind forgets the higher purpose of life and becomes trapped in temporary happiness. ⚠️ The Loss Caused by Desire Arunagirinathar warns that attachment to such pleasures often leads to suffering. 💰 Wealth and possessions may gradually disappear while chasing fleeting enjoyment. 🧠 The mind becomes exhausted, weakened, and filled with regret. 🌧️ The joy that once seemed delightful eventually fades, leaving the heart restless and dissatisfied. 🧠 The Reality of Human Suffering The hymn describes the painful consequences that follow excessive indulgence. 🧠 The body becomes weak and loses its strength. ⚠️ Illness and suffering arise as the mind and body become drained. 🌫️ The poet compares this condition to something dried and weakened, illustrating the fragility of worldly pleasures. 🙏 Murugan – The True Treasure Recognizing the emptiness of worldly desire, the poet turns toward Lord Murugan. 🙏 Arunagirinathar realizes that Murugan alone is the true and lasting treasure. ✨ By praising and surrendering to the Lord, the mind finds peace and stability. 🌟 Murugan’s divine grace protects devotees from illusion and suffering. 🌾 Murugan and Valli – The Lord of Compassion The hymn remembers Murugan’s loving union with Valli. 🌾 Valli, the tribal maiden raised among the millet fields, symbolizes natural devotion and simplicity. 💞 Murugan lovingly approached her in disguise and won her heart. 🌸 Their sacred union reveals the Lord’s compassion toward all devotees regardless of status. ⚔️ Murugan – The Victorious Warrior The poet praises Murugan’s heroic power in destroying evil. ⚔️ Murugan hurled his radiant Vel and defeated the demon Surapadman. 🌊 His divine power shook the oceans and mountains. 🌟 Through this victory, Murugan established righteousness and protected the universe. ⛰️ Pazhani – The Sacred Hill of Liberation The hymn concludes by glorifying Murugan who resides at the sacred hill of Pazhani. ⛰️ Pazhani is revered as a holy place where Murugan grants wisdom and spiritual strength. 🙏 Devotees climb the sacred hill seeking blessings, guidance, and purification. 🌟 Pazhani Murugan stands as the compassionate Lord who frees devotees from the bondage of worldly illusion. 🌸 Inner Spiritual Message Thiruppugazh 143 teaches that the attractions of sensual pleasure, though powerful, often lead to loss, suffering, and spiritual emptiness. Arunagirinathar openly acknowledges how easily the human mind becomes trapped by such temptations. By recognizing this truth and surrendering to the sacred feet of Pazhani Murugan, devotees can overcome illusion, gain spiritual wisdom, and experience lasting inner peace. 🦚 When the heart turns away from fleeting pleasures and seeks the grace of Pazhani Murugan, the soul discovers the eternal treasure of divine wisdom and liberation. Share: