Thiruppugazh 97 Vandhu Vandhu Mun (Thiruchchendhur) Thiruppugazh 97 Vandhu Vandhu Mun (Thiruchchendhur) திருப்புகழ் 97 வந்து வந்து முன் வந்து வந்து முன்த வழ்ந்து வெஞ்சு கந்த யங்க நின்று மொஞ்சி மொஞ்சி யென்ற ழுங்கு …… ழந்தையோடுமண்ட லங்கு லுங்க அண்டர் விண்ட லம்பி ளந்தெ ழுந்த செம்பொன் மண்ட பங்க ளும்ப …… யின்றவீடுகொந்த ளைந்த குந்த ளந்த ழைந்து குங்கு மந்த யங்கு கொங்கை வஞ்சி தஞ்ச மென்று …… மங்குகாலம்கொங்க டம்பு கொங்கு பொங்கு பைங்க டம்பு தண்டை கொஞ்சு செஞ்ச தங்கை தங்கு பங்க …… யங்கள்தாராய்சந்த டர்ந்தெ ழுந்த ரும்பு மந்த ரஞ்செ ழுங்க ரும்பு கந்த ரம்பை செண்ப தங்கொள் …… செந்தில்வாழ்வேதண்க டங்க டந்து சென்று பண்க டங்க டர்ந்த இன்சொல் திண்பு னம்பு குந்து கண்டி …… றைஞ்சுகோவேஅந்த கன்க லங்க வந்த கந்த ரங்க லந்த சிந்து ரஞ்சி றந்து வந்த லம்பு …… ரிந்தமார்பாஅம்பு னம்பு குந்த நண்பர் சம்பு நன்பு ரந்த ரன்த ரம்ப லும்பர் கும்பர் நம்பு …… தம்பிரானே. சொல் விளக்கம் வந்து வந்து முன்தவழ்ந்து வெஞ்சுகந் தயங்க நின்று: 🙏 மீண்டும் மீண்டும் முன்வந்து தவழ்ந்து, மனதை மயக்கும் இன்பங்களை அளித்து உலக ஆசைகள் உயிரைச் சுற்றி வளைத்துக் கொள்ளும் நிலையைக் காட்டுகிறது. மொஞ்சி மொஞ்சி யென்றழுங் குழந்தையோடு: 👶 “வேண்டும், வேண்டும்” என்று பால் கேட்டு அழும் குழந்தையைப் போல, ஆசைகள் விடாமுயற்சியுடன் மனதை வற்புறுத்துகின்றன. மண்டலங் குலுங்க அண்டர் விண்தலம் பிளந்தெழுந்த செம்பொன் மண்டபங்களும் பயின்றவீடு: 🏰 பூமி குலுங்க வானம் வரை உயர்ந்த செம்பொன் மண்டபங்கள் நிறைந்த வீடு கூட நிலையான ஆதரவாக இருக்காது என்பதை உணர்த்துகிறது. கொந்து அளைந்த குந்தளம் தழைந்து குங்குமம் தயங்கு கொங்கை வஞ்சி: 🌺 பூங்கொத்துகள் சூடிய கூந்தலும், குங்குமம் அணிந்த மார்பும், வஞ்சிக்கொடி போன்ற இடையும் உடைய மனைவியின் அழகும் நிலையற்ற உலக மாயையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. தஞ்ச மென்று மங்குகாலம்: ⏳ “இவை எனக்கு ஆதரவு” என்று எண்ணிய அறிவு கூட மரண வேளையில் மங்கி விடும் என்பதைக் கூறுகிறது. கொங்கு அடம்பு கொங்கு பொங்கு பைங்கடம்பு தண்டை கொஞ்சு செஞ்சதங்கை தங்கு பங்கயங்கள்தாராய்: 🌸 கோங்கு, அடம்பு, பசுங்கடப்ப மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தண்டைக் கழல் ஒலிக்கும் தாமரை போன்ற உன் திருவடிகளை அருள்வாயாக என்று பக்தன் விண்ணப்பிக்கிறான். சந்து அடர்ந்தெழுந்த ரும்பு மந்தரம் செழுங்கரும்பு கந்தரம்பை செண்பதங்கொள் செந்தில் வாழ்வே: 🌿 சந்தனம், மந்தாரம், செழிப்பான கரும்பு, வாழை முதலிய செழுமை நிறைந்த திருச்செந்தூரில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே என்று புகழ்கிறது. தண்கடம் கடந்து சென்று பண்கள் தங்கு அடர்ந்த இன்சொல் திண்புனம்புகுந்து கண்டு இறைஞ்சுகோவே: 🌾 குளிர்ந்த காட்டைக் கடந்து, இனிய குரலுடைய வள்ளியின் தினைப்புனத்துக்குச் சென்று அவளை வணங்கிய தலைவனே என்று முருகனைப் போற்றுகிறது. அந்தகன் கலங்க வந்த கந்தரம் கலந்த சிந்துரம் சிறந்து வந்து அலம் புரிந்த மார்பா: ⚖️ யமன் அஞ்சும் படியாக, தேவயானை அணையும் திருமேனியைக் கொண்ட அருள்மிகு பெருமாளே என மகிமை கூறுகிறது. அம்புனம்புகுந்த நண்பர் சம்பு நன்புரந்த ரன்தரம்பல் உம்பர் கும்பர் நம்பு தம்பிரானே: 🛕 நாரதர், சிவபிரான், இந்திரன், அகஸ்தியர் மற்றும் பல தேவர்கள் நம்பித் தொழும் தம்பிரானே என்று இறுதியில் பணிவுடன் வணங்குகிறது. Thiruppugazh 97 Vandhu Vandhu Mun vandhu vandhu muntha vazhndhu vensu gantha yanga nindRu monji monji endRa zhungku …… zhandhaiyOdumanda lamku lunga aNdar vinda lampi Landhe zhundha sempon manda panga Lumpa …… yindRaveedukondha Laindha kuntha Lantha zhaindhu kungu mantha yangu kongai vanji thanja mendRu …… mangukAlamkongka dambu kongu pongu paingka dambu thaNdai konju chencha dhangai thangu panga …… yangaLthArAysandha darndhe zhundha rumbu mandha ramche zhungka rumbu kandha rambai seNpa dhangkoL …… sendhilvAzhvEthaNka dangka dandhu sendru paNka dangka darndha insol thiNpu nampu gundhu kaNdi …… RainjukOvEantha kanka langa vandha kandha rangkalandha sindhu ramchi Randhu vandha lampu …… rindhamArbAampu nampu gundha naNbar sambu nanpu randha rantha rampa lumbar kumbar nambu …… thambirAnE. Meaning vandhu vandhu mun thavazhndhu ven sugan thayanga nindru: 👶 Coming again and again, crawling before me and filling my heart with intense joy, the child becomes the very embodiment of worldly attachment. monji monji endrazhung ku zhandhaiyOdu: 🍼 Crying repeatedly for milk, the little one binds the heart through innocent affection and dependence. mandalam kulunga aNdar vindalam piLandh ezhundha sempon mandapangaLum payindra veedu: 🏰 My grand mansion, with golden halls rising so high they seem to pierce the heavens and shake the earth with their weight, symbolizes pride in material wealth and status. kondha Laindha kunthaLan thazhaindhu kunguman thayangu kongai vanji: 🌺 My beloved wife, her hair adorned with flower clusters and her bosom bright with vermilion, her waist slender like the vanji creeper, represents the charm and intimacy of domestic life. thanjam endru mangukAlam: ⏳ Believing these to be my permanent refuge, I cling to them—until the moment of death, when consciousness fades and worldly supports fail. kong kadambu kongu pongu paing kadambu thaNdai konju sen sadhangai thangu pangayangaL thArAy: 🌸 At that final hour, grant me Your lotus feet—adorned with fragrant kadambu pollen, tinkling anklets, and radiant reddish ornaments—as my true and eternal refuge. sandhadarndh ezhundh arumbu mandharanj sezhung karumbu kandha rambai seN padhang koL sendhil vAzhvE: 🌿 O Lord who dwells in ThiruchchendhUr, where sandalwood trees, blossoming mandhāram, rich sugarcane, and fruit-laden plantains grow abundantly toward the sky! thaNkadang kadandhu sendru paNkadang kadarndha insol thiN punam pugundhu kaNdi Rainju kOvE: 🌾 You crossed the cool forest and entered the fertile millet fields to behold and lovingly beseech VaLLi, whose sweet speech flows like harmonious melody. anthakan kalanga vandha kandharang kalandha sindhuranj siRandhu vandhalam purindha mArbA: ❤️ Devayānai, vermilion-hued and radiant, dwells within the heart-caves of Your devotees, embracing Your broad chest and dispelling the fear of Yama. am punam pugundha naNbar sambu nan purandharan tharampal umbar kumbar nambu thambirAnE: 🛕 Narada, Lord Siva, noble Indra, many celestials, and Sage Agastya—all place their trust in You, O Supreme Lord! Donate for Rebuilding Spiritual Institutions Donate Temple Associated with Thiruppugazh 🛕 Thiruchendur Murugan Temple When affection binds the heart, and death loosens every bond—only His feet remain. In Thiruppugazh 97 – “vandhu vandhu mun”, sung at sacred ThiruchchendhUr, Arunagirinathar reveals the subtle sweetness of worldly attachment. Unlike the stark imagery of bodily decay in the previous hymn, here he paints tender scenes—of a crawling child, a loving wife, a grand home. Yet beneath the warmth lies a trembling realization: none of these can follow the soul beyond its final breath. At the ocean-washed shrine of Senthil, where waves chant eternal rhythms, the poet turns from fleeting comforts to everlasting refuge. 🙏 Sacred Murugan Reflections 🛕 Understanding Arupadai Veedu through devotional insight 🌊 Thiruchendur – Where the waves guard the faithful 📿 Mystical dimensions of Thiruppugazh hymns 👶 The Sweet Bond of the Child “Vandhu vandhu mun thavazhndhu…” — the little child crawls again and again, bringing immeasurable joy. Crying for milk, clinging with innocent trust, the child becomes the heart’s delight. 🍼 Parental love feels sacred and irreplaceable. 💞 Joy deepens attachment. 🌱 Innocence becomes the strongest emotional bond. 🎭 Even pure love, however, belongs to the passing world. The poet does not reject affection—he reveals its impermanence. 🏰 Pride in Home and Status The mansion stands vast, golden halls rising as though to split the heavens, shaking the earth with its grandeur. 🏰 Wealth creates a sense of permanence. ✨ Golden walls symbolize worldly success. 🌍 Earthly grandeur cannot resist time. When breath falters, even towering mansions fall silent. 🌺 The Charm of the Beloved The wife, with flower-adorned hair and vermilion glowing upon her bosom, waist slender like a vanji creeper, embodies intimacy and beauty. 🌸 Love sweetens life’s journey. 💛 Companionship feels like refuge. 🍃 Yet beauty fades like a blossom at dusk. ⏳ The Awakening at Death “Thanjam endru mangukAlam…” — believing all these to be permanent support, the poet confesses his illusion. But when consciousness dims at the final hour, none can shield the soul. ⚖️ Death strips away identity. 💨 Attachments dissolve like mist. 🙏 Only surrender remains meaningful. 🌸 The Prayer for the Lotus Feet In that trembling moment, he prays for the Lord’s lotus feet—adorned with fragrant kadambu pollen and melodious anklets—to rest upon him. 🦶 The divine feet are the soul’s anchor. 🌺 Fragrance symbolizes grace. 🔔 Anklets echo the rhythm of liberation. 🌾 The Lord Who Sought VaLLi The hymn recalls the Lord who crossed cool forests and entered fertile millet fields to seek VaLLi, drawn by her sweet, musical speech. 🌿 The forest represents longing. 🎶 Sweet speech symbolizes devotion. ❤️ The Divine seeks the devotee as much as the devotee seeks Him. ❤️ Devayānai’s Grace Devayānai, vermilion-hued and radiant, dwells in the cave-like hearts of devotees, dispelling the fear of Yama and embracing the Lord’s broad chest. 🛕 The heart becomes a sacred shrine. 🔥 Fear fades in divine presence. 🌺 Compassion tempers cosmic power. 👑 Revered by Gods and Sages Narada, Lord Siva, Indra, Agastya, and celestial beings place their faith in Him. The Lord of Senthil stands beyond hierarchy—protector of gods and humans alike. ✨ Even the mighty seek refuge in Him. 🕊️ Divine authority flows from wisdom. 🌊 Thiruchendur becomes the shore of surrender. 🌅 The Deeper Message This hymn gently teaches that love, wealth, and family are blessings—but not ultimate refuge. They decorate life; they do not define eternity. When the crawling child grows distant, when golden halls crumble, when the beloved can no longer hold our hand—may the Lord of ThiruchchendhUr place His sacred feet upon our fading consciousness. 🛕 Where waves chant without ceasing—and the soul learns what truly endures. Share: