Thiruppugazh 90 Mugilamenum (Thiruchchendhur) Thiruppugazh 90 Mugilamenum (Thiruchchendhur) திருப்புகழ் 90 முகிலாமெனும் மான்போற்கண் பார்வை பெற்றிடு மூஞ்சாற்பண் பாடு மக்களை வாய்ந்தாற்பொன் கோடு செப்பெனு …… முலைமாதர்வாங்காத்திண் டாடு சித்திர நீங்காச்சங் கேத முக்கிய வாஞ்சாற்செஞ் சாறு மெய்த்திடு …… மொழியாலேஏன்காற்பங் காக நற்புறு பூங்காற்கொங் காரு மெத்தையில் ஏய்ந்தாற்பொன் சாரு பொற்பண …… முதல்நீதாஈந்தாற்கன் றோர மிப்பென ஆன்பாற்றென் போல செப்பிடும் ஈண்டாச்சம் போக மட்டிக …… ளுறவாமோகான்பாற்சந் தாடு பொற்கிரி தூம்பாற்பைந் தோளி கட்கடை காண்பாற்றுஞ் சாமல் நத்திடும் …… அசுரேசன்காம்பேய்ப்பந் தாட விக்ரம வான்றோய்க்கெம் பீர விற்கணை காண்டேர்க்கொண் டேவு மச்சுதன் …… மருகோனேதீம்பாற்கும் பாகு சர்க்கரை காம்பாற்செந் தேற லொத்துரை தீர்ந்தார்க்கங் காளி பெற்றருள் …… புதல்வோனேதீண்பார்க்குன் போத முற்றுற மாண்டார்க்கொண் டோது முக்கிய தேன்போற்செந் தூரில் மொய்த்தருள் …… பெருமாளே. சொல் விளக்கம் முகில் ஆம் எனும் அளகம் காட்டி மதி போல் உயர் நுதலும் காட்டி முகிழாகிய நகையும் காட்டி அமுது ஊறு மொழி ஆகிய மதுரம் காட்டி: 🙏 மேகம் போன்ற கருங்கூந்தலை வெளிப்படுத்தி, பிறை நிலவைப் போன்ற உயர்ந்த நெற்றியையும், முல்லை அரும்பைப் போன்ற பற்களோடு மலரும் புன்னகையையும், அமுதம் ஊறும் இனிய சொற்களையும் காட்டி மயக்கும் அழகியர். விழி ஆகிய கணையும் காட்டி முகம் ஆகிய கமலம் காட்டி மலை போலே வகையாம் இள முலையும் காட்டி இடை ஆகிய கொடியும் காட்டி: 🙏 அம்பைப் போன்ற கூர்மையான கண்களையும், தாமரையாக மலர்ந்த முகத்தையும், மலைபோல் நிறைந்த இளமையான மார்பகங்களையும், கொடியைப் போன்ற மெல்லிய இடையையும் வெளிப்படுத்தி கவர்கின்றனர். வளமான கை வளையும் காட்டி இதமான மணி சேர் கடிதடமும் காட்டி மிகவே தொழில் அதிகம் காட்டும் மட மாதர்கள் மயலின் சேற்றில் உழல்வேனோ: 🙏 வளம் பொங்கும் கைகளில் ஒலிக்கும் வளையல்களையும், இன்பத்தைத் தூண்டும் கவர்ச்சியையும் வெளிப்படுத்தி தங்கள் தொழிலை மிகையாகச் செய்கின்ற இவ்விலை மாதர்களின் மயக்கச் சேற்றில் நான் தத்தளிப்பேனோ எனக் கவிஞர் வருந்துகிறார். நகையால் மதன் உருவம் தீத்த சிவனார் அருள் சுதன் என்று ஆர்க்கும் நலனே அருள் அமர் செந்தூர்க்குள் உறைவோனே: 🙏 புன்சிரிப்பால் மன்மதனை எரித்த சிவபெருமானின் அருளால் பிறந்த புதல்வனே! திருச்செந்தூரில் வீற்றிருந்து எல்லோருக்கும் நன்மை தரும் அருளாளனே! நவ மா மணி வடமும் பூத்த தன மாது எனும் இபம் மின் சேர்க்கை நழுவா வகை பிரியம் காட்டும் முருகோனே: 🙏 ஒன்பது மகா மணிகளால் ஆன மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மார்பை உடைய, யானை மகளாகிய மின்னல்போன்ற தேவயானையைப் பிரியாமல் அணைத்து அருள் புரியும் முருகனே! அகம் மேவிய நிருதன் போர்க்கு வரவே சமர் புரியும் தோற்றம் அறியாமலும் அபயம் காட்டி முறை கூறி அயிராவதம் முதுகின் தோற்றி அடையாம் என இனிது அன்பு ஏத்தும் அமரேசனை முழுதும் காத்த பெருமாளே: 🙏 அகங்காரம் கொண்ட சூரன் போருக்கு வந்தபோதும், அதற்கு முன்பே அடைக்கலம் தேடி ஐராவதத்தின் மேல் ஏறி வந்த தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனுக்கு அபயம் அளித்து, அவனை முற்றிலும் காத்த பெருமாளே! Thiruppugazh 90 Mugilamenum mukilAmenu maLakang kAtti mathipOluyar nuthalung kAtti mukizhAkiya nakaiyung kAtti …… amuthURumozhiyAkiya mathurang kAtti vizhiyAkiya kaNaiyung kAtti mukamAkiya kamalang kAtti …… malaipOlEvakaiyAmiLa mulaiyung kAtti yidaiyAkiya kodiyung kAtti vaLamAnakai vaLaiyung kAtti …… yithamAnamaNisErkadi thadamung kAtti mikavEthozhi lathikang kAttu madamAtharkaL mayalin sEtRi …… luzhalvEnOnakaiyAlmatha nuruvan theeththa sivanAraruL suthanen RArkku nalanEyaru Lamarsen thUrkku …… LuRaivOnEnavamAmaNi vadamum pUththa thanamAthenu mipamin sErkkai nazhuvAvakai piriyang kAttu …… murukOnEakamEviya niruthan pOrkku varavEsamar puriyun thOtRa maRiyAmalu mapayang kAtti …… muRaikURiayirAvatha muthukin thOtRi yadaiyAmena inithan pEththu mamarEsanai muzhuthung kAththa …… perumALE. Meaning mukil Am enum aLakam kAtti mathi pOl uyar nuthalum kAtti mukizhAkiya nakaiyum kAtti amuthu URu mozhi Akiya mathuram kAtti: 🙏 Displaying hair dark like rain clouds, a forehead radiant as the crescent moon, jasmine-bud-like teeth revealed in a tender smile, and speech dripping with nectar-like sweetness—these women enchant through layered beauty and alluring expression. vizhi Akiya kaNaiyum kAtti mukam Akiya kamalam kAtti malai pOlE vakaiyAm iLa mulaiyum kAtti idai Akiya kodiyum kAtti: 🙏 Revealing eyes sharp like arrows, a lotus-like blossoming face, youthful bosoms shaped like graceful hills, and a slender creeper-like waist—each feature becomes an instrument of deliberate attraction. vaLamAna kai vaLaiyum kAtti ithamAna maNi sEr kadithadamum kAtti mikavE thozhil athikam kAttum mada mAtharkaL mayalin sEtRil uzhalvEnO: 🙏 Flashing the bangles that adorn their prosperous arms and boldly displaying their sensual charms, these courtesans exaggerate their craft—shall I wander, sinking helplessly into the mire of their intoxicating delusion? nakaiyAl mathan uruvam theeththa sivanAr aruL suthan enRu Arkku(m) nalanE aruL amar senthUrkkuL uRaivOnE: 🙏 O Son of Lord Śiva—He who burnt Manmatha with a mere smile—you dwell in Thiruchendur, seated in grace, blessing all beings with benevolence and protection. nava mA maNi vadamum pUththa thana mAthu enum ipam min sErkkai nazhuvA vakai piriyam kAttum murukOnE: 🙏 O Muruga, who shows unwavering love toward Deivayānai—the lightning-bright daughter of the celestial elephant—adorned with a garland of nine precious gems shining upon her bosom, never letting that sacred union slip away. akam mEviya niruthan pOrkku varavE samar puriyum thOtRam aRiyAmalum apayam kAtti muRai kURi ayirAvatham muthukin thOtRi adaiyAm ena inithu anpu Eththum amarEsanai muzhuthum kAththa perumALE: 🙏 When the arrogant demon Sūran advanced for battle, even before You resolved to fight, You granted refuge to Indra—the king of the celestials—who, mounted upon Airāvata and surrendering with loving praise, sought Your protection; and You safeguarded him completely, O Great Lord. Donate for Rebuilding Spiritual Institutions Donate Temple Associated with Thiruppugazh 🛕 Thiruchendur Murugan Temple Where illusion gathers like clouds—and grace breaks like lightning. In Thiruppugazh 90 – “Mugilāmenum”, Arunagirinathar returns to Thiruchendur’s sacred shore with sharper awareness. If the previous hymn exposed the trap of attraction, this one explores its atmosphere. Desire is no longer a single glance—it is a sky darkened by gathering clouds. The poet does not merely describe beauty; he examines how perception itself becomes enchanted. At Thiruchendur, where sea and sky merge at the horizon, illusion and insight meet in the same mind. 🙏 Sacred Murugan Reflections 🛕 The deeper meaning of Arupadai Veedu 🌊 Thiruchendur – Where the sea humbles ego 📿 The mystical psychology of Thiruppugazh ☁️ Beauty Like Gathering Clouds “Mugilāmenum…” — hair like rain-bearing clouds. Clouds are beautiful. They promise life-giving rain. Yet they also obscure the sun. The poet sees in sensual charm both nourishment and concealment. What seems soft and poetic can also darken discernment. Desire rarely arrives violently. It gathers gently—shade by shade—until clarity fades. 🌙 The Moonlit Forehead and the Architecture of Attraction The crescent-like forehead, the luminous smile, the nectar-sweet speech—each feature becomes symbolic. The moon does not generate its own light; it reflects. So too, borrowed sweetness reflects our own longing back at us. Arunagirinathar’s brilliance lies here: he is not condemning beauty. He is questioning projection. We do not fall for form alone—we fall for the meanings we attach to it. 🎯 Eyes Like Arrows The hymn speaks of eyes that pierce like arrows. Attraction is not passive; it strikes. But the wound is not in the body—it is in attention. Once struck, the mind circles the object repeatedly, mistaking repetition for love. At Thiruchendur, the ocean wind feels like a reminder: every arrow of fascination eventually falls into the sand. 💎 Ornament and Illusion Bangles glitter. Gemstones flash. Words drip with sweetness. Yet glitter is not gold, and sweetness is not sincerity. The poet recognizes a subtle commerce beneath charm—the exchange of desire for validation, of attention for approval. The question he asks is not moral—it is existential: “Will I remain trapped in this mud of delusion?” Clouds may be beautiful—but they are temporary. 🔥 From Seduction to Surrender The hymn pivots suddenly—like thunder after heavy silence. The Lord of Thiruchendur appears. Not as judge—but as refuge. The very Son of Shiva, who once reduced Manmatha to ashes, stands here as the antidote to uncontrolled longing. When desire becomes obsession, grace becomes intervention. ⚡ Deivayanai and the Lightning of Divine Union Murugan’s embrace of Deivayanai is described with tenderness—not as lust, but as sacred union. Her brilliance is like lightning—sudden, pure, illuminating. Unlike worldly attraction, divine love does not drain; it clarifies. There is a profound contrast: human desire seeks to possess. Divine love seeks to unite without loss. 🛡️ The Refuge of the Devās The hymn recalls the battlefield against Surapadman. Even before war begins, Murugan offers protection to Indra and the celestial beings. What does this mean inwardly? Before we fight our inner demons, grace is already available. Protection precedes victory. At Thiruchendur, the waves crash against rock endlessly. Suran represents ego’s resistance. Murugan represents steady awareness. Over time, awareness reshapes even the hardest stone. 🌊 Why “Mugilāmenum” Belongs to the Seashore This hymn feels atmospheric—like a sky heavy before rain. Attraction gathers. Illusion thickens. The mind wanders. Then lightning splits the clouds. Thiruchendur teaches that clouds are not the sky. Desire is not identity. Fascination is not fulfillment. Murugan does not demand that we deny the clouds. He teaches us to look beyond them. And when the rain finally falls, it is not the rain of craving—it is the rain of clarity. On this shore, beneath the vast meeting of sea and sky, illusion gathers like clouds—only to dissolve in the radiance of grace. Share: