Thiruppugazh 7 arukkumangkaiyar (Thirupparangkundram) Thiruppugazh 7 arukkumangkaiyar (Thirupparangkundram) திருப்புகழ் 7 அருக்கு மங்கையர் (திருப்பரங்குன்றம்) தனத்த தந்தன தனதன தனதன தனத்த தந்தன தனதன தனதன தனத்த தந்தன தனதன தனதன …… தனதான……… பாடல் ………அருக்கு மங்கையர் மலரடி வருடியெ கருத்த றிந்துபின் அரைதனில் உடைதனை அவிழ்த்தும் அங்குள அரசிலை தடவியும் …… இருதோளுற்றணைத்தும் அங்கையின் அடிதொறும் நகமெழ உதட்டை மென்றுபல் இடுகுறி களுமிட அடிக்க ளந்தனில் மயில்குயில் புறவென …… மிகவாய்விட்டுருக்கும் அங்கியின் மெழுகென உருகிய சிரத்தை மிஞ்சிடும் அநுபவம் உறுபலம் உறக்கை யின்கனி நிகரென இலகிய …… முலைமேல்வீழ்ந்துருக்க லங்கிமெய் உருகிட அமுதுகு பெருத்த உந்தியின் முழுகிமெ யுணர்வற உழைத்தி டுங்கன கலவியை மகிழ்வது …… தவிர்வேனோஇருக்கு மந்திரம் எழுவகை முநிபெற உரைத்த சம்ப்ரம சரவண பவகுக இதத்த இங்கிதம் இலகிய அறுமுக …… எழில்வேளென்றிலக்க ணங்களும் இயலிசை களுமிக விரிக்கும் அம்பல மதுரித கவிதனை இயற்று செந்தமிழ் விதமொடு புயமிசை …… புனைவோனேசெருக்கும் அம்பல மிசைதனில் அசைவுற நடித்த சங்கரர் வழிவழி அடியவர் திருக்கு ருந்தடி அருள்பெற அருளிய …… குருநாதர்திருக்கு ழந்தையு மெனஅவர் வழிபடு குருக்க ளின்திற மெனவரு பெரியவ திருப்ப ரங்கிரி தனிலுறை சரவண …… பெருமாளே சொல் விளக்கம் அருக்கு மங்கையர் மலர் அடி வருடியெ கருத்து அறிந்து பின் அரைதனில் உடை தனை அவிழ்த்தும் உலக இச்சைகளால் ஈர்க்கப்படும் மனம், மலர்போன்ற மாயமான பாதங்களை உண்மையென எண்ணி பற்றிக் கொள்கிறது. அவற்றின் உள்ளார்ந்த நிலையைக் கூட உணராது, வெளிப்படையான இன்பத்தையே வாழ்வென கருதுகிறது. அஹங்காரம், மமகாரம் போன்ற ஆன்மாவை மூடும் பந்தங்களை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அகற்ற வேண்டிய தேவை இங்கு உணர்த்தப்படுகிறது. முருகனின் அருளால் அந்த மாய ஆடைகள் களைந்து, ஆன்ம சுத்தி பெற வேண்டும் என்ற உள்ளார்ந்த வேண்டுதல் வெளிப்படுகிறது. அங்கு உள அரசிலை தடவியும் இரு தோள் உற்று அணைத்தும் அங்கையின் அடிதொறும் நகம் எழ உதட்டை மென்று பல் இடு குறிகளும் இட புலன்களால் இன்பம் தேடும் நிலை ஆன்மாவை மேலும் பந்திக்கிறது. ஸ்பரிசம், அணைப்பு போன்ற நிலையற்ற அனுபவங்கள் நிலையான ஆனந்தம் அல்ல என்பதைக் குறிக்கிறது. உடல் இன்பமே வாழ்வு என எண்ணும் அறியாமை இங்கு வெளிப்படுகிறது. முருகன் அருளால் புலன் வேட்கைகளிலிருந்து விடுபட்டு, திருவடிச் சேர்க்கை அடைய வேண்டுமெனப் பிரார்த்தனை செய்யப்படுகிறது. அடிக் களம் தனில் மயில் குயில் புறவு என மிக வாய் விட்டு உருக்கும் அங்கியின் மெழுகு என உருகிய சிரத்தை மிஞ்சிடும் அநுபவம் உறு பலம் உற உலக இன்பங்களில் உள்ள ஆரவாரம் மற்றும் சத்தங்கள் மனதை மயக்குகின்றன. உள்ளம் மெழுகைப் போல உருகி, அறிவு மங்கும் நிலை இங்கு சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. அது உண்மையான ஆனந்தம் அல்ல; அது மாய அனுபவம் என்பதை உணர்த்துகிறது. முருகனின் நாம அனுபவம் மட்டுமே நிலையான ஆனந்தம் தரும் என இந்த இடம் உணர்த்துகிறது. கையின் கனி நிகர் என இலகிய முலை மேல் வீழ்ந்து உருக் கலங்கி மெய் உருகிட அமுது உகு பெருத்த உந்தியின் முழுகி மெய் உணர்வு அற உழைத்திடும் கன கலவியை மகிழ்வது தவிர்வேனோ கண்ணுக்குப் புலப்படும் இன்பங்களையே உண்மையென நம்பும் மனநிலை இங்கு பிரதிபலிக்கிறது. உடல் அனுபவத்தில் மூழ்கி, சுய உணர்வை இழக்கும் அபாயம் சுட்டப்படுகிறது. ஆன்மா மறையும் அளவிற்கு மயங்கும் இன்பம் வாழ்வின் இலக்காகிவிடுமோ என்ற கேள்வி எழுகிறது. முருகனின் திருநாம அமுதத்தில் மூழ்கி உண்மையான ஆனந்தம் பெற வேண்டுமென உள்ளம் ஏங்குகிறது. இருக்கு மந்திரம் எழு வகை முநி பெற உரைத்த சம்ப்ரம சரவணபவ குக இதத்த இங்கிதம் இலகிய அறுமுக எழில் வேள் என்று ரிக் வேத மந்திரங்களின் ரகசியப் பொருளை உணர்த்தும் தெய்வமாக முருகன் போற்றப்படுகிறார். ஏழு மகரிஷிகளும் அறியும் ஞானத்தின் மூலமாக அவர் விளங்குகிறார். சரவணபவ நாமம் ஞானத்தின் உயிராக இங்கு விளக்கப்படுகிறது. ஆறு முகங்களால் ஆறுவகை அருளை அருளும் அழகிய வேலன் என பக்தி வெளிப்படுகிறது. இலக்கணங்களும் இயல் இசைகளும் மிக விரிக்கும் அம் பல மதுரித கவி தனை இயற்று செந்தமிழ் விதமொடு புய மிசை புனைவோனே இயற்றமிழ் மற்றும் இசைத் தமிழ் இரண்டிலும் முருகன் நிறைந்திருப்பதை உணர்த்துகிறது. அழகிய பக்திக் கவிகள் திருப்புகழாக மலர்ந்ததை நினைவூட்டுகிறது. தமிழே தெய்வ வடிவமாக முருகனிடம் இணைகிறது. பக்தரின் நாவிலும் சிந்தனையிலும் முருகன் புகழ் நிலைக்க வேண்டுமென வேண்டுதல் வெளிப்படுகிறது. செருக்கும் அம்பல மிசை தனில் அசைவுற நடித்த சங்கரர் வழி வழ அடியவர் திருக் குருந்தடி அருள் பெற அருளிய குரு நாதர் பொன்னம்பலத்தில் ஆனந்த தாண்டவம் ஆடும் சிவபெருமானின் அருள் நினைவுகூரப்படுகிறது. அடியவர்களுக்கு குருவாக சிவன் அருளிய கருணை வழி இங்கு சுட்டப்படுகிறது. திருக்குருந்த மரத்தடியில் ஞானம் வழங்கிய குரு தத்துவம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. முருகன் அந்த குரு பரம்பரையின் திருக் குழந்தை எனப் போற்றப்படுகிறார். திருக் குழந்தையும் என அவர் வழி படு குருக்களின் திறம் என வரு பெரியவ திருப்பரங்கிரி தனில் உறை சரவண பெருமாளே திருக் குழந்தையாகவும், மாபெரும் ஞான வடிவமாகவும் முருகன் விளங்குகிறார். குரு பரம்பரையின் உச்சியாய் அவர் உயர்ந்து நிற்கிறார். திருப்பரங்குன்றத்தில் வீற்றிருந்து அடியவர்களின் பிறவி பந்தத்தை அறுக்கும் கருணை வலியுறுத்தப்படுகிறது. முழு சரணாகதி உணர்வுடன் பக்தன் தன்னை முருகனின் திருவடிகளில் ஒப்படைக்கிறான். Thiruppugazh 7 - arukku mangkaiyar arukku mangaiyar malaradi varudiye karuththa Rinthupin araithanil udaithanai avizhththum anguLa arasilai thadaviyum …… irutholutRaNaiththum angaiyin adithoRum nakamezha uthattai menRupal idukuRi kaLumida adikka Lanthanil mayilkuyil puRavena …… mikavayvitturukkum angiyin mezhukena urukiya siraththai minjidum anupavam uRupalam uRakkai yinkani nikarena ilakiya …… mulaimelvizhnthurukka langimey urukida amuthuku peruththa unthiyin muzhukime yuNarvaRa uzhaiththi dungana kalaviyai makizhvathu …… thavirvenoirukku manthiram ezhuvakai munipeRa uraiththa samprama saravaNa bavaguka ithaththa ingitham ilakiya aRumuka …… ezhilvelenRilakka NangaLum iyalisai kalumika virikkum ampala mathuritha kavithanai iyatRu senthamizh vithamodu puyamisai …… punaivoneserukkum ampala misaithanil asaivuRa nadiththa sankarar vazhivazhi adiyavar thirukku runthadi aruLpera aruliya …… gurunatharthirukku zhanthaiyu menaavar vazhipadu kurukka LinthiRa menavaru periyava thiruppa rangiri thaniluRai saravaNa …… perumale. Meaning arukku mangaiyar malar adi varudiye karuththu aRinthu pin araithanil udai thanaiavizhththum The poet confesses his former life of attachment to transient pleasures and external beauty. “Flower-like feet” symbolically represent alluring but impermanent worldly supports. Understanding their “mood” reflects the mind’s constant negotiation with desire. This line prepares the ground for renunciation, showing awareness of bondage before surrender. angu uLa arasilai thadaviyum iru thOL utRu aNaiththum angaiyin adithoRum nakam ezha uthattai menRu pal idu kuRikaLum ida These actions symbolize deep immersion in sensory attachment and bodily identity. The poet portrays how the soul clings to touch, form, and closeness for fulfillment. Nail-marks and impressions indicate how desire leaves lasting scars on consciousness. The verse highlights the tightening grip of the senses over the discriminating intellect. adik kaLam thanil mayil kuyil puRavu ena mika vAy vittu urukkum angiyin mezhuku ena urukiya siraththai minjidum anupavam uRu palam uRa The sounds and movements symbolize emotional turbulence caused by unchecked passion. Melting like wax reflects the loss of inner stability and clarity. The poet admits mistaking sensory intensity for true fulfillment. This experience is revealed as exhausting, not liberating, despite its seeming “fruits.” kaiyin kani nikar ena ilakiya mulai mEl vIzhnthu uruk kalangi mey urukida amuthu uku peruththa unthiyin muzhuki mey uNarvu aRa uzhaiththidum kana kalaviyai makizhvathu thavirvEnO The poet reaches the peak of sensual absorption, losing self-awareness. This state represents spiritual forgetfulness rather than true bliss. The rhetorical question marks the turning point of repentance. He longs to abandon this false “nectar” for divine, deathless bliss. irukku manthiram ezhu vakai muni peRa uraiththa samprama saravaNapava kuka ithaththa ingitham ilakiya aRumuka ezhil vEL enRu The poet turns toward Murugan, the revealer of Vedic wisdom. Lord Murugan is praised as the source of sacred knowledge. “Saravaṇabhava” is invoked as the mantra of rebirth into wisdom. The six faces symbolize compassion, clarity, and liberation. ilakkaNangaLum iyal isaikaLum mika virikkum am pala mathuritha kavi thanai iyatRu senthamizh vithamodu puya misai punaivOnE The Lord is celebrated as the essence of Tamil language and devotion. Grammar and music merge as offerings of pure bhakti. The garlands of poetry symbolize surrender through art and speech. The poet seeks to replace desire-filled words with sacred praise. serukkum ampala misai thanil asaivuRa nadiththa sankarar vazhi vazhi adiyavar thiruk kurunthadi aruL peRa aruLiya guru nAthar Śiva’s cosmic dance represents the rhythm of creation and grace. The Guru principle is emphasized as essential for liberation. Manikkavācakar’s redemption stands as proof of divine compassion. Murugan is linked inseparably with Śiva’s saving grace. thiruk kuzhanthaiyum ena avar vazhi padu kurukkaLin thiRam ena varu periyava thirupparangiri thanil uRai saravaNa perumALE Murugan is both the divine child and the supreme spiritual authority. Even Śiva venerates Him, showing His transcendence. Thirupparankundram is revealed as a seat of renunciation and victory. The poet finally surrenders fully at the feet of Lord Saravaṇa. Donate for Rebuilding Spiritual Institutions Donate Temple Associated with Thiruppugazh 🛕 Traditional Association with Thirupparankundram Murugan Temple: Although the Thiruppugazh “Arukkumangkaiyar” employs intense worldly imagery, it is traditionally associated with Thirupparankundram Murugan Temple, where Lord Murugan is worshipped as Saravaṇa Perumāl. The hymn reflects the devotee’s inner struggle between sensual attachment and spiritual surrender, a theme deeply resonant with Thirupparankundram, the first Arupadai Veedu. 🔥 Transformation from Desire to Devotion: This Thiruppugazh vividly portrays human indulgence only to reject it, turning the soul toward Murugan. Thirupparankundram represents this decisive transformation, as it is the sacred site where Murugan’s victory over Surapadman leads to divine union with Deivanai, symbolizing triumph over inner passions. 🧠 Renunciation as the First Step of Spiritual Ascent: As the first of the six abodes, Thirupparankundram embodies the initial stage of Murugan worship—recognition of bondage and conscious renunciation. The hymn’s questioning tone (“when will I give up…?”) aligns with this temple’s spiritual message of awakening and self-realization. 🕉️ Arunagirinathar’s Inner Awakening: Saint Arunagirinathar’s compositions often reflect deep remorse followed by surrender. Hymns that contrast bodily desire with divine wisdom are traditionally linked to Thirupparankundram, a temple associated with spiritual discipline, restraint, and the dawning of Murugan’s grace. ⚔️ Murugan as Victor over Inner Asuras: While Thirupparankundram is historically linked with Murugan’s cosmic battle, this hymn internalizes that battle as one against lust, ignorance, and ego. Murugan here appears as the conqueror of inner demons, mirroring His role at Thirupparankundram as the vanquisher of Surapadman. 🌼 Universal Hymn with a Foundational Sthalam: Though sung in Murugan temples across Tamil Nadu, “Arukkumangkaiyar” finds its traditional anchor in Thirupparankundram, the foundational sthalam where devotion begins with discipline and culminates in divine grace. 🙏 Favoured by Devotees Seeking Inner Purification: This Thiruppugazh is especially cherished by devotees seeking liberation from addictive habits, sensory bondage, and mental turbulence. Thirupparankundram Murugan is believed to bless such devotees with clarity, restraint, and the strength to walk the path of surrender. Share: