Thiruppugazh 63 Thandha Pasidhanai (Thiruchchendhur) Thiruppugazh 63 Thandhapasidhanai (Thiruchchendhur) திருப்புகழ் 63 தந்த பசிதனை தந்த பசிதனைய றிந்து முலையமுது தந்து முதுகுதட …… வியதாயார்தம்பி பணிவிடைசெய் தொண்டர் பிரியமுள தங்கை மருகருயி …… ரெனவேசார்மைந்தர் மனைவியர்க டும்பு கடனுதவு மந்த வரிசைமொழி …… பகர்கேடாவந்து தலைநவிர விழ்ந்து தரைபுகம யங்க வொருமகிட …… மிசையேறிஅந்த கனுமெனைய டர்ந்து வருகையினி லஞ்ச லெனவலிய …… மயில்மேல்நீஅந்த மறலியொடு கந்த மனிதனம தன்ப னெனமொழிய …… வருவாயேசிந்தை மகிழமலை மங்கை நகிலிணைகள் சிந்து பயமயிலு …… மயில்வீராதிங்க ளரவுநதி துன்று சடிலரருள் செந்தி னகரிலுறை …… பெருமாளே. சொல் விளக்கம் தந்த பசிதனையறிந்து முலையமுது தந்து … முதுகு தடவிய தாயார் 🙏 பிறவியிலேயே உயிர்க்கு ஏற்பட்ட பசியை உணர்ந்து, தாய்மையின் கருணையால் பால் அமுதம் ஊட்டி, பாசத்துடன் முதுகைத் தடவி வளர்த்த அன்பின் அடையாளமே தாய் என இங்கு உணர்த்தப்படுகிறது. தம்பி பணிவிடைசெய் தொண்டர் … உயிரெனவே சார் 🙏 சகோதரர்கள், பணிவிடை புரியும் சேவகர்கள், அன்பு மிகுந்த சகோதரிகள் மற்றும் உறவினர்கள் அனைவரும் ஒருகாலத்தில் உயிர்போல் அணுகிய உறவுகளாக இருந்தனர் என்பதைக் கூறுகிறது. மைந்தர் மனைவியர்கடும்பு கடனுதவும் 🙏 பிள்ளைகள், மனைவி, குடும்பம் என அனைவரும் தத்தம் கடமைகளில் கட்டுப்பட்டவர்களாக இருப்பதால், இறுதி நேரத்தில் உண்மையான துணையாக யாரும் நிலைக்க மாட்டார்கள் என்ற உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. அந்த வரிசைமொழி பகர்கேடா வந்து 🙏 உறவு முறைகளை எடுத்துரைத்து உதவி கேட்கும் குரல்கள் கூட, அந்த இறுதி நேரத்தில் பலனளிக்காத வெற்று ஒலியாக மாறுகின்றன. தலைநவிர் அவிழ்ந்து தரைபுக மயங்க 🙏 உயிர் உடலை விட்டு விலகத் தொடங்கும் போது, உடல் சோர்ந்து, அறிவு மங்கித் தரையில் விழும் நிலை மனித வாழ்க்கையின் நிலையாமையை எடுத்துரைக்கிறது. ஒருமகிட மிசையேறி … வருகையினில் 🙏 எருமை மீது ஏறி வரும் யமன் நெருங்கும் தருணம், மரணத்தின் தவிர்க்க முடியாத வருகையை தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அஞ்ச லெனவலிய மயில்மேல்நீ 🙏 அந்த அச்சநேரத்தில், “அஞ்சாதே” என்று அருள்வாக்கு கூறி, வல்லமைமிக்க மயில்மீது ஏறி வரும் முருகனின் கருணை இங்கு வேண்டப்படுகிறது. அந்த மறலியொடு உகந்த மனிதன் … எனமொழிய வருவாயே 🙏 யமனிடமே “இவன் நம்முடைய அன்பன்” என்று சொல்லி, உயிரைக் காக்க வந்து அருள வேண்டுமென இறைவனிடம் பக்தன் மனமுருகி வேண்டுகிறான். சிந்தை மகிழ மலை மங்கை நகிலிணைகள் 🙏 பார்வதியின் மார்பால் வளர்க்கப்பட்ட தெய்வீக அன்பு, பக்தரின் மனத்தை மகிழ்ச்சியால் நிரப்பும் அருளாகக் காட்சியளிக்கிறது. சிந்து பயமயிலும் அயில்வீரா 🙏 தெய்வீக பால் அமுதால் வளர்ந்த வேலாயுதன், மயில்வாகனன் என்கிற உன் வீரத் தன்மை கருணையுடன் இணைந்ததாகப் புகழப்படுகிறது. திங்கள் அரவுநதி துன்று சடிலர் அருள் 🙏 சந்திரன், பாம்பு, கங்கை ஆகியவை சூடிய சிவபெருமானின் அருளால் தோன்றிய நீ, அருளின் முழுமை எனப் பாடப்படுகிறது. செந்தி னகரிலுறை பெருமாளே 🙏 திருச்செந்தூரில் வீற்றிருந்து பக்தர்களின் பிறவிப் பிணியைப் போக்கும் பரமகருணை வடிவமே நீ என இந்தப் பாடல் முடிவுறுகிறது. Thiruppugazh 63 Thandha Pasidhanai thandha pasidhanaia Rindhu mulaiamudhu thandhu mudhuguthada …… viyathAyArthambi paNividaisey thoNdar piriyamuLa thangai marugaruyir …… enavEsArmaindhar manaiviyarka dumbu kadanudhavum andha varisaimozhi …… pagarkEdAvandhu thalainavira vizhndhu tharaipugama yanga orumagida …… misaiyERiantha kanumenaia darndhu varugaiyinil anja lenavaliya …… mayilmElneeantha maRaliyodu gandha manidhanama dhanba nenamozhiya …… varuvAyEchindhai magizhamalai mangai nagiliNaigaL sindhu payamayilum …… ayilveerAthingaL aravunadhi thundRu sadilararuL sendhi nagariluRai …… perumALE. Meaning thandha pasidhanai aRindhu mulai amudhu thandhu 🙏 From the very moment life began, the mother intuitively sensed every hunger of the child and nourished him with milk that felt divine, reminding us how human love mirrors heavenly compassion. mudhugu thada viya thAyAr 🙏 She gently stroked his back with affection, symbolizing the silent reassurance and protection that only a mother can give, without words or conditions. thambi paNividai sey thoNdar piriyam uLa thangai marugar 🙏 Brothers who serve willingly, loyal helpers, affectionate sisters, and close kin once surrounded him with warmth, duty, and familial devotion. uyir enavEsAr maindhar manaiviyar kadumbu 🙏 Children who loved him as their very life, wives, and extended family once formed the core of his emotional world and earthly attachments. kadan udhavum andha varisai mozhi pagar 🙏 Each relative addressed him by their bond and fulfilled their social duties, showing how human relationships are structured around roles rather than permanence. kEdA vandhu thalai navir avizhndhu tharaipuga mayanga 🙏 At the moment of crisis, they gather in grief and confusion, hair disheveled, minds overwhelmed, revealing the helplessness of human bonds before death. oru magida misaiyERi anthakanum enai adarndhu varugaiyinil 🙏 As Yama, the lord of death, rides forth on his buffalo and draws near, the inescapable truth of mortality confronts the soul. anjalena valiya mayilmEl nee 🙏 At that fearful instant, You must appear upon Your mighty peacock, radiating strength and grace, proclaiming the eternal assurance: “Do not fear.” antha maRaliyod ugandha manidhanama dhanbanena 🙏 You must stand before Yama Himself and declare that this soul belongs to You, cherished and protected as Your own devoted servant. mozhiya varuvAyE 🙏 The devotee pleads that You arrive not merely in form, but with these decisive words of divine authority that grant liberation. chindhai magizha malai mangai nagil iNaigaL 🙏 Parvati, the daughter of Himavan, overflowed with bliss as she nursed You, her joy symbolizing the cosmic union of motherly love and divine purpose. sindhu payam ayilum ayil veerA 🙏 You drank that surging nectar of grace and grew into the radiant warrior who wields the spear, uniting tenderness with invincible valor. thingaL aravu nadhi thundru sadilar aruL 🙏 Born of the grace of Shiva—who bears the moon, serpent, and Ganga within His matted locks—you embody the concentrated power of ascetic wisdom. sendhi nagaril uRai perumALE 🙏 O Lord who resides at sacred Thiruchchendur, You remain ever accessible, waiting to intervene with mercy when devotion calls. Donate for Rebuilding Spiritual Institutions Donate Temple Associated with Thiruppugazh 🛕 Thiruchendur Murugan Temple Where relationships dissolve and certainty collapses, Thiruchendur Murugan Temple becomes the final court of intervention. As the second among the Arupadai Veedu, this shore does not merely teach order—it confronts the ultimate separation. In Thiruppugazh 63, “thandhapasidhanai”, Saint Arunagirinathar moves beyond discipline and alignment into the most human of fears: abandonment at death. This hymn is not about sin—it is about who arrives when everyone else withdraws. 🙏 Sacred Murugan References 🛕 Why Arupadai Veedu is a map of human vulnerability 🌊 How Thiruchendur becomes the stage for final grace 📍 Thiruchendur Murugan Temple – Where Death Is Interrupted 🥛 The First Hunger That Shapes All Others The hymn opens not with philosophy, but with infancy. Hunger, sensed before speech. Nourishment given before demand. Arunagirinathar begins here to remind us: dependence is not weakness—it is the original condition of life. Before ego, before merit, before identity, there was hunger and grace. 🤱 The Mother as the First Rescuer The mother feeds, comforts, and reassures without being asked. Her caress is not instruction—it is protection. The poet establishes a pattern: life survives not by strength, but by timely intervention. 👨👩👧👦 The Illusion of Permanent Companionship Brothers, servants, sisters, nephews, children, spouses—each relationship is named with precision. Not to belittle them, but to expose a truth: love exists within roles, and roles end at the threshold of death. 📜 When Relationships Become Labels Each person addresses the dying man by title—father, husband, brother—fulfilling obligation rather than offering rescue. Arunagirinathar quietly shows how language replaces presence when power is lost. 🕳️ The Collapse of the Body’s Authority Hair falls loose. Strength fails. Consciousness wavers. The body that once commanded respect becomes an object of helplessness. This is not described to frighten—but to strip illusion cleanly. 🐃 The Arrival That No One Prevents Yama does not rush. He approaches steadily, mounted on the buffalo, inevitable and unopposed. No relationship intervenes. No status negotiates. Death arrives untouched by emotion. 🦚 The Only Voice That Says “Fear Not” Into this silence, Murugan is invoked—not as judge, but as interrupter. He does not argue philosophy. He speaks reassurance. The hymn pivots here: salvation is not escape from death, but presence within it. ⚔️ Authority Greater Than Death Murugan does not plead with Yama. He declares ownership. “This one is mine.” Grace here is not mercy—it is claim. The devotee is not defended by merit, but by belonging. 🧭 Why the Poet Does Not Ask to Live Arunagirinathar does not pray for extended life. He prays for recognition. Liberation, in this hymn, is not delay—but being taken by the right hands. 🌺 Milk That Creates Strength, Not Dependence The hymn returns to divine motherhood. Pārvatī’s milk nourishes Murugan into power. This is nourishment that matures, not enslaves. True care prepares one to protect others. 🔱 The Spear as Discernment Murugan’s Vel is not mentioned as weapon, but as identity. Discernment cuts through confusion at the moment when the soul cannot decide for itself. 🌙 Born of Ascetic Stillness Murugan is given by SivA—who carries moon, serpent, and river in perfect tension. The hymn reminds us that intervention arises from stillness, not agitation. 🌊 Why Thiruchendur Is the Final Address Because the sea witnesses departure daily. Waves arrive, withdraw, and are not mourned. Thiruchendur teaches impermanence without cruelty—and grace without sentimentality. 🛕 Thiruppugazh 63 – The Hymn of Final Claim If Thiruppugazh 62 taught how to move in harmony, Thiruppugazh 63 asks who will come when movement ends. This hymn does not romanticize death. It exposes loneliness—and then answers it. At Thiruchendur, Murugan does not promise comfort. He promises presence. When all roles fall away and Yama steps forward, one voice remains that says, calmly and decisively: “This one is mine.” 🦚🔱🌊🙏 Share: