Thiruppugazh 39 kandumozhi (Thiruchchendhur) Thiruppugazh 39 kandumozhi (Thiruchchendhur) திருப்புகழ் 39 கண்டுமொழி கண்டுமொழி கொம்பு கொங்கை வஞ்சியிடை யம்பு நஞ்சு கண்கள்குழல் கொண்டல் என்று …… பலகாலும்கண்டுளம்வ ருந்தி நொந்து மங்கையர்வ சம்பு ரிந்து கங்குல்பகல் என்று நின்று …… விதியாலேபண்டைவினை கொண்டு ழன்று வெந்துவிழு கின்றல் கண்டு பங்கயப தங்கள் தந்து …… புகழோதும்பண்புடைய சிந்தை யன்பர் தங்களினு டன்க லந்து பண்புபெற அஞ்ச லஞ்ச …… லெனவாராய்வண்டுபடு கின்ற தொங்கல் கொண்டறநெ ருங்கி யிண்டு வம்பினைய டைந்து சந்தின் …… மிகமூழ்கிவஞ்சியைமு னிந்த கொங்கை மென்குறம டந்தை செங்கை வந்தழகு டன்க லந்த …… மணிமார்பாதிண்டிறல்பு னைந்த அண்டர் தங்களப யங்கள் கண்டு செஞ்சமர்பு னைந்து துங்க …… மயில்மீதேசென்றசுரர் அஞ்ச வென்று குன்றிடைம ணம்பு ணர்ந்து செந்தில்நகர் வந்த மர்ந்த …… பெருமாளே. சொல் விளக்கம் கண்டுமொழி கொம்பு கொங்கை 🙏 இனிமையான சொற்களும், பளபளப்பான உடல் அழகும் முதலில் மனதை ஈர்த்தாலும், அவை தற்காலிகமான இன்பமே என்பதையும், அதில் மனம் சிக்கித் தவிப்பதையும் கவிஞர் உணர்த்துகிறார். வஞ்சியிடை யம்பு நஞ்சு கண்கள் 🙏 மெலிந்த இடையும், காமத்தைத் தூண்டும் கண்களும் ஒரே நேரத்தில் இன்பத்தையும் வேதனையையும் தருகின்றன; அவை மனதை காயப்படுத்தும் அம்பும், உயிரை வாட்டும் நஞ்சுமாக மாறுகின்றன. குழல் கொண்டல் என்று பலகாலும் கண்டு 🙏 கூந்தலை மேகத்தோடு ஒப்பிட்டு ரசித்த மனம், உவமைகளின் மயக்கத்தில் மீண்டும் மீண்டும் விழுந்து, உண்மையான நிலைமையை மறந்து அலைகிறது. உளம்வருந்தி நொந்து 🙏 ஆசை நிறைவேறாதபோது உள்ளம் சோர்ந்து, வேதனையால் நொந்து, மன அமைதி முழுவதும் குலைந்து போகிறது. மங்கையர்வசம்புரிந்து 🙏 பெண்களின் அழகும் இன்பமும் தான் வாழ்க்கை என்ற எண்ணத்தில் சிக்கி, சுய கட்டுப்பாட்டை இழந்து மனம் அவர்களது வசமாகிறது. கங்குல்பகல் என்று நின்று 🙏 இரவும் பகலுமாக ஓய்வின்றி ஆசைகளையே சிந்தித்து, மனம் அமைதியின்றி தவிக்கிறது. விதியாலே பண்டைவினை கொண்டு உழன்று 🙏 முன்வினைகளின் பயனால் இந்த ஆசைச் சுழலில் சிக்கி, தப்ப முடியாமல் மனிதன் உழன்று திரிகிறான். வெந்துவிழுகின்றல் கண்டு 🙏 இவ்வாறு மனம் தீயில் வெந்தது போல சிதறி வீழ்வதை கருணையுடன் இறைவன் காண்கிறான். பங்கயப தங்கள் தந்து 🙏 அந்த வேதனையிலிருந்து விடுவிக்க, முருகன் தன் தாமரைப் போன்ற திருவடிகளைச் சரணாக அருளுகிறான். புகழோதும் பண்புடைய சிந்தை யன்பர் தங்களினுடன் கலந்து 🙏 உலக ஆசைகளை விட்டு, இறைவன் புகழை பாடும் தூய மனம் கொண்ட அன்பர்களுடன் சேர்ந்து வாழும் அருளை வேண்டுகிறார். பண்புபெற அஞ்சல் அஞ்சலெனவாராய் 🙏 “அஞ்சாதே” என்று பயத்தை நீக்கி, நல்ல பண்புகள் வளர வழிகாட்டும் அருளுடன் இறைவன் வர வேண்டும் என வேண்டுகிறார். வண்டுபடுகின்ற தொங்கல் கொண்டு 🙏 தேனீகள் மொய்க்கும் மலர்மாலையுடன் விளங்கும் முருகனின் தெய்வீக அழகு இங்கு சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. அறநெருங்கியிண்டு வம்பினைய டைந்து 🙏 வள்ளியின் எளிமையும், நாணமும் நிறைந்த உடை அலங்காரம் அவளது தூய அன்பை வெளிப்படுத்துகிறது. சந்தின் மிகமூழ்கி வஞ்சியை முனிந்த கொங்கை 🙏 சந்தன மணம் பூசிய வள்ளியின் அழகு, காமத்தை அல்ல; இயற்கையான அன்பையும் தூய்மையையும் சுட்டுகிறது. மென்குறமடந்தை செங்கை 🙏 குறப்பெண் வள்ளியின் மென்மையான, உழைப்பால் வலிமை பெற்ற கைகள், அவளது உண்மையான பக்தியை உணர்த்துகின்றன. வந்தழகுடன்கலந்த மணிமார்பா 🙏 வள்ளியிடம் சென்று அவளது அன்பை ஏற்றுக் கலந்த முருகன், எளிய பக்தியையும் ஏற்றுக் கொள்ளும் கருணைமூர்த்தி என விளங்குகிறார். திண்டிறல்புனைந்த அண்டர் தங்கள் அபயங்கள் கண்டு 🙏 தேவர்கள் கூட ஆபத்தில் உன்னை நாடி சரணடைவதைப் பார்த்து, உன் வல்லமையின் உயர்வு வெளிப்படுகிறது. செஞ்சமர்புனைந்து துங்க மயில்மீதே சென்று 🙏 போர்க்களத்தில் மயில்மீது ஏறி சென்று, தீமையை அழிக்கும் தெய்வ வீரராக முருகன் திகழ்கிறான். அசுரர் அஞ்ச வென்று 🙏 தீய சக்திகள் அஞ்சும்படி வெற்றி பெற்று, தர்மத்தை நிலைநாட்டும் காப்பாளனாக இருக்கிறான். குன்றிடை மணம்புணர்ந்து 🙏 திருப்பரங்குன்றத்தில் தேவயானையை மணந்து, தேவர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் அருள் செய்யும் திருமண லீலை நிகழ்த்துகிறான். செந்தில்நகர் வந்தமர்ந்த பெருமாளே 🙏 இறுதியில் திருச்செந்தூரில் வந்து நிலைபெற்று, துன்பத்தில் உழலும் அடியார்களுக்கு எப்போதும் அருள் வழங்கும் பெருமாளாக திகழ்கிறான். Thiruppugazh 39 kandumozhi kaNdumozhi kombu kongai vanjiyidai yambu nanju kaNkaLkuzhal koNdal enRu …… palakAlumkaNduLamva runthi nonthu mangaiyrva sampu rinthu kangulpakal enRu ninRu …… vithiyAlEpaNdaivinai koNdu zhanRu venthuvizhu kinRal kaNdu pangayapa thangkaL thanthu …… pukazhOthumpaNpudaiya sinthai yanpar thangaLinu danka lanthu paNpupeRa anja lanja …… lenavArAyvaNdupadu kinRa thongal koNdaRane rungi yiNdu vampinaiya dainthu canthin …… mikamUzhkivanjiyaimu nintha kongai menkuRama danthai sengai vanthazhaku danka lantha …… maNimArbAthiNdiRalpu naintha aNdar thangaLapa yangaL kaNdu senjamarpu nainthu thunga …… mayilmeethEsenRasurar anja venRu kunRidaima Nampu Narnthu senthilnakar vantha marntha …… perumALE. Meaning kaNdumozhi – kombu kongai – vanjiyidai – yambu nanju kaNkaL – kuzhal koNdal enRu palakAlum 🙏 The poet reflects on how worldly beauty is endlessly described through sweet speech, physical charm, and poetic metaphors, revealing how the mind becomes absorbed in external appearances and sensory imagination. kaNduLam varunthi nonthu 🙏 By constantly seeking comparisons and meanings, the mind grows weary and exhausted, caught in the struggle between desire and discernment. mangaiyr vasam purinthu kangul pagal enRu ninRu 🙏 Enslaved by desire, the mind runs restlessly after fleeting pleasures, losing peace both day and night. vithiyAlE paNdaivinai koNduzhanRu 🙏 These wanderings are recognized as the consequences of past karma, where earlier actions compel the soul into repeated cycles of confusion. venthu vizhukinRal kaNdu 🙏 Seeing the heart burn and overflow with suffering, the poet turns inward, acknowledging divine awareness of his inner turmoil. pangayapa thangkaL thanthu 🙏 The plea is made for the grace of the Lord’s lotus feet, symbolizing refuge, surrender, and spiritual grounding. pukazhOthum paNpudaiya sinthai yanpar thangaLinudanka lanthu 🙏 The devotee seeks the company of the virtuous, whose purified minds constantly dwell on divine praise rather than worldly distraction. paNpupeRa anjal anjalenavArAy 🙏 True transformation is possible only when the Lord removes fear and reassures the soul with divine compassion and protection. vaNdu padukinRa thongal koNdu 🙏 The divine beauty is described symbolically, showing harmony with nature and the fragrance of grace that attracts all beings. aRa nerungi yiNdu vampinai yadainthu 🙏 This imagery reflects modesty and inner discipline rather than mere adornment, hinting at restrained elegance. canthin mikamUzhki vanjiyai munintha kongai 🙏 The contrast between adornment and physical limitation suggests the burden of embodied existence and the tension between form and freedom. menkuRama danthai 🙏 VaLLi represents pure, natural devotion—untainted by pride or ritual—rooted in simplicity and sincerity. sengai vanthazhakudan kalantha maNimArbA 🙏 The Lord’s union with VaLLi signifies divine acceptance of humble devotion, where grace meets love without conditions. thiNdiRalpu naintha aNdar thangaL apayangaL kaNdu 🙏 Even the powerful celestials seek refuge in the Lord, emphasizing His supreme role as protector beyond all hierarchies. senjamarpunainthu thunga mayilmeethE 🙏 The Lord prepares for battle, symbolizing readiness to confront ignorance and injustice. senRasurar anjavenRu 🙏 Evil forces retreat in fear, illustrating the triumph of divine wisdom over arrogance and darkness. kunRidai maNam puNarnthu 🙏 The marriage with DEvayAnai reflects harmony between divine order and cosmic duty. senthilnakar vantha marntha perumALE 🙏 By choosing ThiruchchendhUr as His abode, the Lord remains eternally accessible to devotees seeking compassion, courage, and liberation. Donate for Rebuilding Spiritual Institutions Donate Temple Associated with Thiruppugazh 🛕 Thiruchendur Murugan Temple Thiruchendur Murugan Temple stands where the restless waves of the ocean mirror the restless waves of the human mind. As the second among the Arupadai Veedu, this sacred coastal sthalam is not merely a battlefield of divine victory, but a sanctuary where inner conflicts are laid bare and healed. In Thiruppugazh 39, “KaNdumozhi”, Saint Arunagirinathar presents an intensely personal hymn—one that journeys from the entanglement of desire to the liberating grace of Murugan. Thiruchendur becomes the sacred shore where illusion dissolves and clarity dawns. 🙏 Sacred Murugan References 🛕 Learn more about the sacred Arupadai Veedu 🌊 Explore Thiruchendur Murugan Temple 📍 View Thiruchendur Murugan Temple Location on Map 🌺 KaNdumozhi – The Illusion of Worldly Beauty The hymn opens with vivid descriptions of external beauty—sweet speech, graceful forms, captivating eyes, and cloud-like hair. Arunagirinathar does not glorify these images; instead, he exposes how the human mind becomes trapped in endless comparisons and imagination. “KaNdumozhi” reveals how fascination with sensory beauty slowly turns into bondage, drawing the soul away from inner stillness. 🔥 The Exhaustion of Desire As desire intensifies, the mind grows weary. Arunagirinathar confesses how constant longing drains clarity, replacing peace with agitation. Night and day lose distinction, as the heart chases fleeting pleasure without rest. This psychological realism makes “KaNdumozhi” deeply relatable—a mirror held before every struggling seeker. 🌊 Karma and Inner Wandering The poet acknowledges that such suffering does not arise by chance. Past deeds and karmic impressions propel the soul into repeated cycles of confusion and attachment. Like waves driven by unseen winds, the mind wanders endlessly. Thiruchendur’s ocean becomes a living metaphor for this karmic turbulence. 🙏 The Turning Point – Surrender at the Lotus Feet At the height of inner collapse, Arunagirinathar turns toward grace. When the heart burns and overflows, Murugan witnesses the suffering with compassion. The plea is simple yet profound: grant refuge at Your lotus feet. Here, surrender becomes the bridge from despair to deliverance. 🌸 The Power of Holy Company True healing, the hymn teaches, arises not in isolation but in sacred companionship. The poet yearns to dwell among devotees whose minds are refined by praise and virtue. In their presence, fear dissolves, and character is transformed. Murugan’s assurance—“Fear not, fear not”—resounds as divine reassurance to every trembling heart. 🦚 Murugan as Lover and Lord “KaNdumozhi” seamlessly shifts from inner struggle to divine leela. Murugan’s union with VaLLi symbolizes His acceptance of pure, uncomplicated devotion. Her simplicity contrasts with worldly glamour, revealing that grace responds not to grandeur, but to sincerity. The Lord who conquers demons also conquers hearts through love. ⚔️ The Supreme Protector The hymn reminds devotees that Murugan is not only a compassionate guide but also a fierce protector. When celestial beings seek refuge, He mounts His peacock, dons battle attire, and annihilates evil. This duality—tender to devotees, terrifying to adharma—defines Murugan’s completeness. 🌄 From Marriage to Abode After marrying Deivayanai at Thirupparangkundram, Murugan chooses Thiruchendur as His eternal seat. This sacred geography unites love, valor, and grace. The coastal shrine becomes a space where worldly turmoil meets divine reassurance. 🛕 Thiruppugazh 39 – The Shore of Inner Awakening Through “KaNdumozhi”, Arunagirinathar transforms personal confession into universal wisdom. Desire leads to exhaustion, surrender leads to grace, and devotion leads to freedom. Thiruchendur stands as the sacred shore where the storm of the mind finds peace in Murugan’s presence—teaching devotees that true beauty lies not in form, but in liberation. 🌊🙏🛕 Share: