Thiruppugazh 76 Padarpuviyin Meedhu (Thiruchchendhur) Thiruppugazh 76 Padarpuviyin Meedhu (Thiruchchendhur) திருப்புகழ் 76 படர்புவியின் மீது படர்புவியின் மீது மீறி வஞ்சர்கள் வியனினுரை பானு வாய்வி யந்துரை பழுதில்பெரு சீல நூல்க ளுந்தெரி …… சங்கபாடல்பனுவல்கதை காவ்ய மாமெ ணெண்கலை திருவளுவ தேவர் வாய்மை யென்கிற பழமொழியை யோதி யேயு ணர்ந்துபல் …… சந்தமாலைமடல்பரணி கோவை யார்க லம்பக முதலுளது கோடி கோள்ப்ர பந்தமும் வகை வகையி லாசு சேர்பெ ருங்கவி …… சண்டவாயுமதுரகவி ராஜ னானென் வெண்குடை விருதுகொடி தாள மேள தண்டிகை வரிசையொடு லாவு மால கந்தைத …… விர்ந்திடாதோஅடல்பொருது பூச லேவி ளைந்திட எதிர்பொரவொ ணாம லேக சங்கர அரஹர சிவாம ஹாதெ வென்றுனி …… அன்றுசேவித்தவனிவெகு கால மாய்வ ணங்கியு ளுருகிவெகு பாச கோச சம்ப்ரம அதிபெல கடோர மாச லந்தர …… னொந்துவீழஉடல்தடியு மாழி தாவெ னம்புய மலர்கள்தச நூறு தாளி டும்பக லொருமலரி லாது கோவ ணிந்திடு …… செங்கண்மாலுக்குதவியம கேசர் பால இந்திரன் மகளைமண மேவி வீறு செந்திலி லுரியஅடி யேனை யாள வந்தருள் …… தம்பிரானே. சொல் விளக்கம் படர் புவியின் மீது மீறி வஞ்சர்கள் … பரந்துள்ள இப்பூமியில் அளவுக்கு மிஞ்சி வஞ்சனை உள்ள லோபியர்களிடம் 🙏 இவ்வுலகம் முழுவதும் பரவி நிற்கும் பேராசைமிகுந்த வஞ்சகர்களிடம் அளவுகடந்த புகழ்ச்சியால் பொருள் நாடி அலைபவர்களைப் பற்றி அருணகிரிநாதர் குறிக்கிறார். வியனில் உரை பானுவாய் வியந்து உரை … (பொருள் பெறுதற்கு அவர்களைச்) சிறப்பாக சூரியனே என்று பாராட்டிக் கூறியும் 🙏 பொருள் பெற வேண்டும் என்பதற்காக, அவர்களை சூரியனை ஒப்பிட்டு வியந்து புகழ்ந்து பேசுகின்ற பாசாங்குத்தனமான செயல்களை சுட்டிக்காட்டுகிறார். பழுது இல் பெரு சீல நூல்களும் … குற்றம் இல்லாத பெரிய ஒழுக்க நூல்களையும் 🙏 குற்றமற்ற ஒழுக்க நூல்களையும் அறநெறி போதனைகளையும் அறிந்தும், அவற்றை வாழ்க்கையில் பின்பற்றாமல் புகழுக்கு மட்டும் பயன்படுத்துவதை வருந்துகிறார். தெரி சங்க பாடல் … தெரியவேண்டிய சங்க நூல் பாடல்களையும் 🙏 சங்க காலத்து சிறந்த பாடல்களையும் நன்கு அறிந்து உரைத்தாலும், அதின் உள்ளார்ந்த உண்மையை உணராத நிலையை எடுத்துரைக்கிறார். பனுவல் கதை காவ்யமாம் எண் எண் கலை … வரலாற்று நூல்களையும், கதைகளையும், காப்பியங்களையும், அறுபத்து நான்கு கலை நூல்களையும் 🙏 பலவகை நூல்கள், காவியங்கள், கலைகள் அனைத்திலும் புலமை பெற்றதாகத் தோற்றமளித்தாலும், அது வெறும் வெளிப்படையான அறிவாக மட்டுமே உள்ளதென்பதை உணர்த்துகிறார். திருவள்ளுவ தேவர் வாய்மை என்கிற பழமொழியை ஓதியே உணர்ந்து 🙏 திருக்குறள் போன்ற மெய்ப்பொருள் நிறைந்த நூல்களைப் பாடியும், அதன் சாரத்தை உணர்ந்ததாகக் கூறியும், வாழ்க்கையில் அதனை நடைமுறைப்படுத்தாதவர்களின் இரட்டை நிலையைச் சுட்டுகிறார். பல் சந்த மாலை மடல் பரணி கோவையார் … கலம்பகம் முதல் உளது கோடி கோள் ப்ரபந்தமும் வகைவகையில் 🙏 சந்தம், மடல், பரணி, கோவை, கலம்பகம் முதலான எண்ணற்ற இலக்கிய வகைகளில் வல்லவர்களாகத் தம்மை எடுத்துக்காட்டிக் கொள்ளும் கவிஞர்களின் பெருமை பேசுதலை விமர்சிக்கிறார். ஆசுசேர் பெரும் கவி சண்டவாயு மதுரகவி ராஜன் நான் என்று 🙏 “நான் ஆசுகவி, நான் மதுரகவிராஜன்” என்று தம்மையே உயர்த்திப் புகழும் அகங்கார மனப்பான்மையை வெளிப்படுத்துகிறார். வெண் குடை விருது கொடி தாள மேள தண்டிகை … வரிசையொடு உலாவு மால் அகந்தை தவிர்ந்திடாதோ 🙏 வெண்குடை, கொடி, மேளம், பல்லக்கு போன்ற சிறப்புச் சின்னங்களோடு உலாவினாலும், அவர்களின் அகந்தை அகலாத நிலையை கேள்வியாக முன்வைக்கிறார். அடல் பொருது பூசலே விளைந்திட … எதிர் பொர ஒணாமல் ஏக 🙏 ஜலந்தராசுரனுடன் ஏற்பட்ட மாபெரும் போரில், அவனை நேரடியாக வெல்ல முடியாமல் திருமால் விலகிச் சென்ற சம்பவத்தை நினைவூட்டுகிறார். சங்கர அரஹர சிவா மஹா தேவ என்று உன்னி அன்று சேவித்து 🙏 “சங்கரா, சிவா” என்று சிவனைத் தியானித்து அடைக்கலம் புகுந்து, இறை அருளை நாடிய விஷ்ணுவின் பணிவை எடுத்துரைக்கிறார். அவனி வெகு காலமாய் வணங்கி உள் உருகி 🙏 நீண்ட காலம் தவம் செய்து, மனமுருகி இறை அருள் வேண்டிய பக்தி நிலையைச் சுட்டுகிறார். வெகு பாச கோச சம்ப்ரம அதி பெல கடோர மா சலந்தரன் நொந்து வீழ 🙏 பேராற்றல் மிக்க ஜலந்தரன் வீழ்ந்து அழிவதற்காக, தெய்வீக சக்தி உதவி செய்ததை உணர்த்துகிறார். உடல் தடியும் ஆழி தா என … அம் புய மலர்கள் தச நூறு தாள் இடும் பகல் 🙏 ஆயிரம் தாமரைகள் கொண்டு சிவனைப் பூஜித்து சக்கராயுதம் வேண்டிய திருமாலின் பக்தி வழிபாட்டை விளக்குகிறார். ஒரு மலர் இல்லாது கோ அணிந்திடு செம் கண் மாலுக்கு 🙏 ஒரு தாமரை குறைந்தபோது, தன் கண் தாமரையாக எண்ணி அர்ப்பணித்த திருமாலின் உறுதியான பக்தியைச் சுட்டுகிறார். உதவிய மகேசர் பால 🙏 அத்தகைய பக்திக்கு அருள் புரிந்த மகேசனின் குமாரனாகிய முருகனைத் துதிக்கிறார். இந்திரன் மகளை மணம் மேவி 🙏 தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனின் மகளான தேவயானையை மணந்த பெருமையைப் புகழ்கிறார். வீறு செந்திலில் உரிய அடியேனை ஆள வந்து அருள் தம்பிரானே 🙏 பெருமைமிகு திருச்செந்தூரில் வீற்றிருக்கும் ஆண்டவரே, அகந்தை நீங்கி உன் அடியனாகிய என்னை ஆட்கொண்டு அருள்புரிவாயாக என்று இறுதியில் சரணாகதி செய்கிறார். Thiruppugazh 76 Padarpuviyin Meedhu padarbuviyin meedhu meeRi vanjargaL viyaninurai bAnu vAyvi yandhurai pazhudhilperu seela nUlga Lumtheri …… sangapAdalpanuval kadhai kAvya mAme NeNkalai thiruvaLuva dhEvar vAymai engiRa pazhamozhiyay Odhi yEu Narndhupal …… sandhamAlaimadalbaraNi kOvai yArka lambaga mudhaluLadhu kOdi kOLpra bandhamum vagaivagaiyil Asu sERpe rungkavi …… chandavAyumadhurakavi rAja nAnen veNkudai virudhukodi thALa mELa thaNdigai varisaiyodu lAvu mAla gandhaitha …… virndhidAdhOadalporudhu pUsa lEvi Laindhida edhirporavo NAma lEga sankara arahara sivA mahAdhev endruni …… andrusEviththuavanivegu kAla mAy vaNangiyuL urugivegu pAsa kOsa samprama adhibelaka tOra mAja landharan …… nondhuveezhaudalthadiyum Azhi thAve nambuya malargaLdhasa nURu thALi dumpagal orumalari lAdhu kOva Nindhidu …… sengaNmAlukkudhaviyama gEsar bAla indhiran magaLaimaNa mEvi veeRu sendhilil uriyaadi yEnai ALa vandharuL …… thambirAnE. Meaning padarbuviyin meedhu meeRi vanjargaL: Approaching treacherous misers in this vast earth 🙏 In this wide world, people run behind deceitful and greedy men, seeking favor and benefit from those who lack generosity and virtue. viyaninurai bAnu vAyvi yandhurai: people praise them saying “Oh, Great Sun!”, (seeking some charity) 🙏 In order to gain material rewards, they exaggerate their praise, glorifying such men as radiant as the sun, though the praise is insincere and motivated by gain. pazhudhilperu seela nUlgaLum theri sanga pAdal 🙏 They are well-versed in flawless ethical scriptures and renowned Sangam classics, possessing impressive scholarly knowledge. panuval kadhai kAvyamAm eN eN kalai 🙏 They have studied historical works, legendary tales, grand epics, and mastered the sixty-four traditional arts. thiruvaLuva dhEvar vAymai engiRa pazhamozhiyay OdhiyE uNarndhu 🙏 They recite and intellectually understand the timeless truths of Thiruvalluvar’s Thirukkural and other revered moral sayings. pal sandhamAlai madal baraNi kOvaiyAr kalambaga mudhaluLadhu kOdi kOL prabandhamum 🙏 They compose countless literary forms—metrical garlands, madal, baraNi, kOvai, kalambagam and innumerable minor epics—demonstrating poetic brilliance. vagai vagaiyil Asu sEr perungkavi chandavAyu madhurakavi rAja nAn 🙏 Proud of their talents, they proclaim themselves spontaneous poets, poetic storms, emperors of sweet verse, adorning themselves with grand titles. en veNkudai virudhukodi thALa mELa thaNdigai varisaiyodulAvu 🙏 Surrounded by royal umbrellas, victory flags, drums, cymbals, and palanquins, they parade with ceremonial grandeur. mAl agandhai thavirndhidAdhO 🙏 Yet, will this illusion and deep-rooted arrogance ever leave them? The saint questions whether true humility will arise. adal porudhu pUsalE viLaindhida edhir poravo NAma lEga 🙏 When Vishnu battled the mighty demon Jalandharan and could not overpower him directly, the battlefield filled with chaos and uproar. sankara arahara sivA mahAdhev endru nuni andru sEviththu 🙏 Realizing his limitation, Vishnu surrendered and worshipped Lord Shiva, chanting “Sankara, Hara Hara, Shiva, Mahadeva!” with devotion. avanivegu kAlamAy vaNangi uL urugi 🙏 For a long time on earth, he prayed with melting heart and unwavering reverence. vegu pAsa kOsa samprama adhibela katOra mA jalandharan nondhuveezha udalthadiyum Azhi thAvena 🙏 He sought from Shiva the powerful discus that could pierce and destroy the formidable demon Jalandharan, breaking his armor, strength, and bonds. ambuya malargaL dhasa nURu thAL idum pagal 🙏 Daily, he offered a thousand lotus flowers at Shiva’s sacred feet in disciplined worship. oru malarilAdhu kOvaNindhidu sengaNmAlukku 🙏 When one lotus was missing, Vishnu, the red-eyed Lord, plucked out his own eye—like a lotus—to complete the offering. udhaviyama gEsar bAla 🙏 Shiva, pleased with that intense devotion, granted the Sudarshana Chakra. You, O Murugan, are the son of that gracious Mahesha! indhiran magaLai maNam mEvi 🙏 You married Deivayanai, the daughter of Indra, thereby restoring divine order among the celestials. veeRu sendhilil uriya adiyEnai ALa vandharuL thambirAnE 🙏 O Lord who abides gloriously at Thiruchendur, You have come to claim me as Your devoted servant—please accept and rule over me with grace. Donate for Rebuilding Spiritual Institutions Donate Temple Associated with Thiruppugazh 🛕 Thiruchendur Murugan Temple When the world spreads endlessly before the eyes… when life feels vast, distracting, and overpowering… when the senses chase form, fragrance, sound, and touch without rest… Thiruchendur becomes not just a sacred shore—but an awakening. In Thiruppugazh 76 – “Padar Puviyin Meedhu”, Saint Arunagirinathar turns his gaze toward the restless earth—this spreading, expanding world—and asks a piercing question: How long will the soul wander across it? This hymn is not about death as in the previous one. It is about delusion while living. 🌍 The Expanding Earth – “Padar Puviyin Meedhu” The phrase itself suggests the vast, spreading world—filled with movement, beauty, temptation, noise, ambition, and endless activity. Life unfolds. Desires multiply. Attachments grow. The earth “spreads”—and the mind spreads with it. Arunagirinathar observes how human beings roam across this wide world, chasing fleeting pleasures, mistaking impermanence for permanence. The tragedy is not suffering alone. The tragedy is forgetfulness. 🌺 The Web of Sensory Allure The hymn reflects on how the senses become entangled: Eyes captivated by beauty. Ears enchanted by sweet words. Mind ensnared by affection and pride. The saint does not condemn beauty. He reveals its impermanence. Pleasure promises fullness— But leaves emptiness. This is not moral judgment. It is spiritual diagnosis. 🌊 The Sea as Witness At Thiruchendur, the waves never stop. They rise, crash, dissolve—and return again. Like thoughts. Like births. Like desires. The saint stands before that roaring ocean and sees a mirror of samsara—the endless cycle of movement without rest. And yet… The temple stands unmoved. That stillness is Murugan. 🔱 The Cry for Anchoring Grace Unlike the fear-filled urgency of “PanjapAdhagam,” this hymn carries a tone of weary realization. The devotee recognizes: “I have wandered long enough.” Across lands. Across births. Across illusions. He calls Murugan not in terror—but in longing. “Lift me from this spreading world. Fix my mind at Your feet.” This is the turning point: From distraction to devotion. 🦚 The Peacock – Stillness Above Movement Murugan’s peacock stands tall amidst chaos. While the earth spreads in confusion, the peacock represents poised awareness. It does not wander aimlessly. It stands grounded. When Murugan rides the peacock, it signifies: Divine mastery over restless motion. Awareness riding above agitation. The saint seeks that state—not escape from the world, but freedom within it. 🌸 Murugan – The Inner Axis If the earth spreads outward, Murugan draws inward. He is the axis around which chaos stabilizes. The son of Shiva—the flame born of cosmic fire—He represents focused consciousness. Where the mind diffuses, He concentrates. Where desire scatters, He gathers. To remember Him is to return home. 🏹 The Subtle Conquest At Thiruchendur, Murugan once conquered Surapadman—the demon of arrogance and separation. In this hymn, the demon is subtler. It is distraction. It is spiritual laziness. It is endless wandering without inquiry. Murugan’s spear (Vel) here pierces not a physical foe—but inner confusion. 🌙 The Gentle Undercurrent of Compassion Though the hymn recognizes delusion, it does not despair. Arunagirinathar knows something powerful: The Lord who defeated demons stands patiently by the sea, waiting for the wandering soul to turn. There is no condemnation. Only invitation. The world may spread infinitely— But grace is closer than breath. 🌊 Why Thiruchendur Is the Setting Thiruchendur lies between land and sea. It is a boundary. Just as the shore divides solid ground from restless waters, the temple represents the dividing line between ignorance and awakening. Stand facing the ocean—and you feel small. Stand facing Murugan—and you feel centered. That is the experience this hymn evokes. 💭 The Message Beneath the Poetry Thiruppugazh 76 does not frighten the devotee like the previous hymn. It awakens. It says: “You have wandered across this vast earth long enough. Turn inward. Fix your mind on the eternal before another birth begins.” Liberation does not begin at death. It begins at awareness. 🛕 Thiruppugazh 76 – The Hymn That Ends Wandering If Thiruppugazh 75 prepares the soul for the final moment, Thiruppugazh 76 prepares it for the present one. On the spreading earth, amid restless waves and shifting desires, Murugan of Thiruchendur stands as the still point. Call Him. Remember Him. Anchor there. When the mind stops wandering, the world loses its power to bind. 🌊🔱🦚🙏 Share: