Thiruppugazh 20 Varaiththadangkongkai (Thirupparangkundram) Thiruppugazh 20 varaiththadangkongkai (Thirupparangkundram) திருப்புகழ் 20 வரைத்தடங் கொங்கை வரைத்தடங் கொங்கை யாலும் வளைப்படுஞ் செங்கை யாலும் மதர்த்திடுங் கெண்டை யாலும் …… அனைவோரும்வடுப்படுந் தொண்டை யாலும் விரைத்திடுங் கொண்டை யாலும் மருட்டிடுஞ் சிந்தை மாதர் …… வசமாகிஎரிப்படும் பஞ்சு போல மிகக்கெடுந் தொண்ட னேனும் இனற்படுந் தொந்த வாரி …… கரையேறஇசைத்திடுஞ் சந்த பேதம் ஒலித்திடுந் தண்டை சூழும் இணைப்பதம் புண்ட ரீகம் …… அருள்வாயேசுரர்க்குவஞ் சஞ்செய் சூரன் இளக்ரவுஞ் சந்த னோடு துளக்கெழுந் தண்ட கோளம் …… அளவாகத்துரத்தியன் றிந்த்ர லோகம் அழித்தவன் பொன்று மாறு சுடப்பருஞ் சண்ட வேலை …… விடுவோனேசெருக்கெழுந் தும்பர் சேனை துளக்கவென் றண்ட மூடு தெழித்திடுஞ் சங்க பாணி …… மருகோனேதினைப்புனஞ் சென்று லாவு குறத்தியின் பம்ப ராவு திருப்பரங் குன்ற மேவு …… பெருமாளே. சொல் விளக்கம் வரைத் தடம் கொங்கையாலும் வளைப் படும் செம் கையாலும் மதர்த்திடும் கெண்டையாலும் 🙏 மலை போலப் பரந்து அகன்ற மார்பாலும், வளையல் ஒலிக்கும் சிவந்த கைகளாலும், செழிப்பான கெண்டை மீன் போன்ற கண்களாலும் மனதை மயக்கும் பெண்களை இவ்வடிகள் குறிப்பிடுகின்றன. அனைவோரும் வடுப் படும் தொண்டையாலும் விரைத்திடும் கொண்டையாலும் மருட்டிடும் சிந்தை மாதர் வசமாகி 🙏 பலராலும் அனுபவிக்கப்பட்ட கொவ்வைக்கனி போன்ற இதழ்களாலும், மணம் வீசும் கூந்தலாலும் பிறரின் சிந்தையை மயக்கும் விலைமாதர்களின் வசத்தில் சிக்கிய நிலையைக் கூறுகிறது. எரிப் படும் பஞ்சு போல மிகக் கெடும் தொண்டனேனும் இன்னல் படும் தொந்த வாரி கரை ஏற 🙏 தீயில் வீசப்பட்ட பஞ்சு போல சிதைந்த அடியனாகிய நானும், துன்பம் நிறைந்த வினைக்கடலில் இருந்து கரை சேர வேண்டும் என்ற ஆழ்ந்த மனவேதனையை வெளிப்படுத்துகிறது. இசைத்திடும் சந்த பேதம் ஒலித்திடும் தண்டை சூழும் இணைப் பதம் புண்டரீகம் அருள்வாயே 🙏 இனிய சந்த ஒலிகளை எழுப்பும் தண்டைகள் சூழ்ந்த உன் திருவடித் தாமரைகளை எனக்கு அருள வேண்டும் என்று முருகனை வேண்டுகிறது. சுரர்க்கு வஞ்சம் செய் சூரன் இள க்ரவுஞ்சன் தன்னோடு துளக்க எழுந்து அண்ட கோளம் அளவாகத் துரத்தி 🙏 தேவர்களை வஞ்சித்த சூரனும் இளைய கிரவுஞ்சனும் அச்சத்தில் ஓட, அண்ட கோளம்வரை விரட்டிய முருகனின் வீரத்தை இவ்வடிகள் புகழ்கின்றன. அன்று இந்திர லோகம் அழித்தவன் பொன்று மாறு சுடப்ப அரும் சண்ட வேலை விடுவோனே 🙏 இந்திர லோகத்தை அழித்த சூரன் முற்றிலும் அழிய, தீப்பொறி போல் உக்கிரமான வேலாயுதத்தை ஏவிய கருணைமிகு வீரனை நினைவூட்டுகிறது. செருக்கு எழுந்து உம்பர் சேனை துளக்க வென்று அண்டம் ஊடு தெழித்திடும் சங்க பாணி மருகோனே 🙏 அகங்காரத்துடன் போருக்கு வந்த அசுரர்களை வென்று, சங்கம் ஏந்திய திருமாலின் மருகனாகிய முருகனின் பெருமையை எடுத்துரைக்கிறது. தினைப் புனம் சென்று உலாவு குறத்தி இன்பம் பராவும் திருப்பரங் குன்றம் மேவும் பெருமாளே 🙏 தினைப் புனத்தில் உலாவிய குறமகள் வள்ளியின் அன்பை ஏற்று, திருப்பரங்குன்றத்தில் வீற்றிருக்கும் அருள்மிகு பெருமாளைச் சரணடைந்து பாடல் நிறைவடைகிறது. Thiruppugazh 20 Varaiththadang Kongkai varaiththadam kongai yAlum vaLaippadum sengai yAlum matharththidum keNdai yAlum …… anaivOrumvaduppadun thoNdai yAlum viraiththidum koNdai yAlum maruttidum sinthai mAthar …… vasamAkierippadum panju pOla mikakkedun thoNda nEnum inaRpadun thontha vAri …… karaiyERaisaiththidum santha pEtham oliththidun thaNdai cUzhum iNaippatham puNda reekam …… aruLvAyEsurarkkuvan jamchey cUran iLakravun jantha nOdu thuLakkezhun thaNda kOLam …… aLavAkaththuraththiyan Rinthra lOkam azhiththavan ponRu mARu sudapparunj chaNda vElai …… viduvOnEserukkezhun thumpar sEnai thuLakkaven RaNda mUdu thezhiththidum sanga pANi …… marukOnEthinaippunam chenRu lAvu kuRaththiyin bampa rAvu thirupparang kunRa mEvu …… perumALE. Meaning varaith thadam kongaiyAlum vaLaip padum sem kaiyAlum matharththidum keNdaiyAlum 🙏 Their broad bosom resembling a mountain, their reddish arms adorned with clinking bangles, and their intoxicating eyes like the graceful keṇḍai fish overwhelm the mind. anaivOrum vadup padum thoNdaiyAlum viraiththidum koNdaiyAlum maruttidum sinthai mAthar vasamAki 🙏 Their lips, worn by many admirers like the kovvai fruit, their fragrant hair, and their bewitching charm draw the heart helplessly toward them. erip padum panju pOla mikak kedum thoNdanEnum i(n)nal padum thontha vAri karai ERa 🙏 Burnt like cotton in fire, I — a lowly servant — have been ruined by such attachments and long to reach the shore beyond the sorrowful ocean of past karmas. isaiththidum santha pEtham oliththidum thaNdai cUzhum iNaip patham puNdareekam aruLvAyE 🙏 Please grant me Your twin lotus feet, adorned with anklets that resound with rhythmic and divine musical beats. surarkku vanjam sey cUran iLa kravunjan tha(n)nOdu thuLakka ezhunthu aNda kOLam aLavAkath thuraththi 🙏 The treacherous demon Sūran and the younger demon Krauncha were shaken and driven far beyond the limits of the universe by Your might. anRu inthra lOkam azhiththavan ponRu mARu sudappa arum saNda vElai viduvOnE 🙏 The very demon who once destroyed Indra’s realm was himself annihilated when You hurled Your blazing and invincible spear. serukku ezhunthu umpar sEnai thuLakka venRu aNdam Udu thezhiththidum sanga pANi marukOnE 🙏 When the celestials boldly rose for battle, the armies were shaken as Lord Vishnu blew His conch; O Muruga, You are the noble nephew of that conch-bearing Lord. thinaip punam senRu ulAvu kuRaththi inpam parAvu(m) thirupparang kundRam mEvu(m) perumALE 🙏 You went to the millet fields where Vaḷḷi wandered, sought her loving companionship, bowed at her feet, and now reside gloriously at Thirupparangkundram, O Great Lord. Donate for Rebuilding Spiritual Institutions Donate Temple Associated with Thiruppugazh 🛕 Thirupparangkundram Murugan Temple Thirupparangkundram Murugan Temple continues to stand as the unwavering spiritual refuge where Saint Arunagirinathar pours out his devotion and reflections. As the first among the Arupadai Veedu, this sacred hill is not just a physical site, but a moral and spiritual crucible—where human desire, longing, and vulnerability meet divine grace. In Thiruppugazh 20, “Varaiththadangkongkai”, the poet celebrates the divine presence that dispels worldly distractions and guides the devotee from sensory allure to spiritual stability. 🙏 Sacred Murugan References 🛕 Learn more about the sacred Arupadai Veedu 🏔️ Explore Thirupparangkundram Murugan Temple 📍 View Thirupparangkundram Murugan Temple Location on Map 🛕 Thirupparangkundram as the Abode of Sublime Grace In this hymn, Arunagirinathar shifts focus from worldly enticements to the marvels of divine presence. He paints images of a goddess-like beauty in nature—flowing hair, radiant arms adorned with bangles, and eyes as deep as gem-studded rivers. These motifs are not mere sensual indulgences; they signify the abundance and richness of divine blessings that envelope Thirupparangkundram. The hill emerges as the sacred theatre where the devotee can witness the interplay of natural beauty and spiritual magnetism. 🌊 The Convergence of Music, Movement, and Mind The hymn repeatedly references the sounds of conches, rhythmic anklets, and the gentle rustle of forest leaves, invoking a sacred symphony around the lotus feet of Murugan. Thirupparangkundram is not just a visual marvel but an auditory sanctuary. Every beat of anklet, every melody of the grove, mirrors the rhythm of devotion that the poet and the devotee alike must attune to. 🔥 Triumph Over Past Turmoil Arunagirinathar recalls previous encounters with chaos—destructive desires, treacherous forces, and inner turmoil. By placing these within the sacred context of Thirupparangkundram, he transforms personal history into testimony. The hill absorbs misfortune and converts it into spiritual insight. What once was distraction and distress becomes the guiding light of surrender and clarity. 🙏 The Lotus Feet as the Eternal Anchor At the heart of the hymn is the devotee’s longing to reach Murugan’s feet. Thirupparangkundram is portrayed as the ultimate refuge where even the most restless mind finds stability. The lotus feet, adorned with anklets and fragrant with divine essence, symbolize an unwavering anchor for the soul. Devotion, honesty, and surrender—rather than worldly perfection—are what allow the seeker to touch this sanctity. 🕉️ Murugan as Protector and Cosmic Arbiter By invoking Murugan’s cosmic authority and his past triumphs over asuras, Arunagirinathar positions the hill as the locus of divine power, both externally and internally. At Thirupparangkundram, Murugan’s Vel becomes the instrument not just of mythic conquest, but also of moral and spiritual alignment. Devotion here is inseparable from clarity, courage, and cosmic order. 🌿 Vallī and the Harmony of Love and Devotion The hymn references Vallī to demonstrate that true love harmonizes desire with devotion. Unlike prior references to worldly allure that enslaved, Vallī represents surrender shaped by trust, humility, and divine grace. Thirupparangkundram thus becomes the place where human longing is transformed into sacred union—where attraction is purified and devotion finds its fullest expression. 🌄 The Hill of Lasting Stability Concluding the hymn, Arunagirinathar affirms that Thirupparangkundram is the eternal seat of spiritual equilibrium. After cycles of distraction, temptation, and trial, the devotee’s journey culminates here. The hill embodies stability, clarity, and enduring grace, allowing the mind to rest securely under divine oversight. 🙏 Thiruppugazh 20 and Thirupparangkundram – The Sanctuary of Devotion Through “Varaiththadangkongkai”, Saint Arunagirinathar intertwines earthly and divine beauty, personal trials, and cosmic order into the sacred precinct of Thirupparangkundram. The hill stands as living proof that devotion, clarity, and grace can transform restlessness into spiritual fulfillment. Even today, Thirupparangkundram reassures devotees that no matter how wandering the mind or turbulent the heart, the lotus feet of Murugan remain an unwavering sanctuary. Share: