Thiruppugazh 17 Poruppurung (Thirupparangkundram) Thiruppugazh 17 poruppuRung (Thirupparangkundram) திருப்புகழ் 17 பொருப்புறுங் பொருப்புறுங் கொங்கையர் பொருட்கவர்ந் தொன்றிய பிணக்கிடுஞ் சண்டிகள் …… வஞ்சமாதர்புயற்குழன் றங்கமழ் அறற்குலந் தங்கவிர் முருக்குவண் செந்துவர் …… தந்துபோகம்அருத்திடுஞ் சிங்கியர் தருக்கிடுஞ் செங்கயல் அறச்சிவந் தங்கையில் …… அன்புமேவும்அவர்க்குழன் றங்கமும் அறத்தளர்ந் தென்பயன் அருட்பதம் பங்கயம் …… அன்புறாதோமிருத்தணும் பங்கயன் அலர்க்கணன் சங்கரர் விதித்தெணுங் கும்பிடு …… கந்தவேளேமிகுத்திடும் வன்சம ணரைப்பெருந் திண்கழு மிசைக்கிடுஞ் செந்தமிழ் …… அங்கவாயாபெருக்குதண் சண்பக வனத்திடங் கொங்கொடு திறற்செழுஞ் சந்தகில் …… துன்றிநீடுதினைப்புனம் பைங்கொடி தனத்துடன் சென்றணை திருப்பரங் குன்றுறை …… தம்பிரானே. சொல் விளக்கம் பொருப்பு உறும் கொங்கையர் பொருள் கவர்ந்து ஒன்றிய பிணக்கிடும் சண்டிகள் வஞ்சமாதர் 🙏 மலை போன்ற மார்புடைய பெண்கள்; பிறர் பொருளை அபகரித்து, அதனால் உண்டாகும் பணப் பிரச்சினைகளால் சண்டையும் பிணக்கமும் ஏற்படுத்தும் கொடியவர்கள், வஞ்சகம் நிறைந்த விலைமாதர்கள். புயல் குழன்ற அம் கமழ் அறல் குலம் தங்கு அவிர் முருக்கு வண் செம் துவர் தந்து போகம் 🙏 மேகம் போன்ற சுருண்ட கூந்தல், அழகாக மணம் வீசும் கூந்தல் கூட்டமாக விளங்கி, முருக்கிதழ் போன்ற செழுமையுடன், செவ்விய பவளம் போன்ற இதழ்களால் இன்பத்தை அளிப்பவர்கள். அருத்திடும் சிங்கியர் தருக்கிடும் செம் கயல் அறச் சிவந்த அம் கையில் அன்பு மேவும் 🙏 கரண்டியால் ஊட்டும் விஷம் போல் இன்பம் தருவோர்; வாதம் செய்து, செவ்விய கயல் மீன் போன்ற சிவந்த கண்களுடன், அழகிய கைப்பொருட்களில் பேராசை கொண்டவர்கள். அவர்க்கு உழன்று அங்கமும் அறத் தளர்ந்து என் பயன் அருள் பதம் பங்கயம் அன்பு உறாதோ 🙏 இத்தகைய பொது மகளிர் பால் உழன்று, உடலும் மனமும் முற்றிலும் தளர்வதால் என்ன பயன்? உன் திருவடித் தாமரை என் மீது அன்பு கொள்ளாதோ? மிருத்து அணும் பங்கயன் அலரக் கண்ணன் சங்கரர் விதித்து எணும் கும்பிடும் கந்த வேளே 🙏 இறப்புக்குட்பட்ட பிரமன், மலர்ந்த கண்களை உடைய திருமால், சிவபெருமான் — இம்மூவரும் முறையாக எப்போதும் வணங்கும் கந்தப் பெருமானே. மிகுத்திடும் வன் சமணரைப் பெரும் திண் கழு மிசைக்கு இடும் செம் தமிழ் அங்க வாயா 🙏 வலிமை மிகுந்த சமணர்களைத் திண்ணிய கழுவின் மேல் ஏறச் செய்த, செந்தமிழ் வேதங்களை ஓதிய திருஞானசம்பந்தனை நினைவூட்டும் புனித வாயுடையவனே. பெருக்கு தண் சண்பக வனம் திடம் கொங்கோடு திறல் செழும் சந்து அகில் துன்றி நீடும் 🙏 பெருகி குளிர்ந்த சண்பக வனங்களில், வாசனை நிறைந்த செழித்த சந்தனமும் அகிலும் நெருங்கி வளர்ந்து பரவியிருக்கும் வளமான தலத்தில் உறைவோனே. தினைப் புனம் பைம் கொடி தனத்துடன் சென்று அணை 🙏 தினைப் புனத்தில் பசுங்கொடி போன்ற வள்ளியை மார்புறச் சென்று அணைத்தருளியவனே. திருப்பரம் குன்று உறை தம்பிரானே 🙏 திருப்பரங்குன்றத்தில் வீற்றிருந்து அருள்புரியும் எங்கள் பெருமாளே. Song 17 - poruppuRung poruppuRung kongaiyar porutkavarn thonRiya piNakkidum saNdikaL …… vanjamAtharpuyaRkuzhan Rangamazh aRaRkulan thangavir murukkuvaN senthuvar …… thanthupOkamaruththidum singiyar tharukkidum sengayal aRacchivan thangaiyil …… anpumEvumavarkkuzhan Rangamum aRaththaLarn thenpayan arutpatham pangayam …… anpuRAthOmiruththaNum pangayan alarkkaNan sankarar vithiththeNum kumpidu …… kanthavELEmikuththidum vansama Naraipperun thiNkazhu misaikkidum senthamizh …… angavAyAperukkuthaN saNpaka vanaththidam kongodu thiRaRchezhum santhakil …… thunRineeduthinaippunam paingkodi thanaththudan senRaNai thirupparang kunRuRai …… thambirAnE. Meaning poruppu uRum kongaiyar poruL kavarnthu onRiyapiNakkidum saNdikaL vanjamAthar🙏 These women have mountain-like bosoms; they seize the belongings of their suitors and are so mean that they quarrel over the resulting money matters. They are deceitful and treacherous courtesans.puyal kuzhanRa am kamazh aRal kulam thanguavir murukku vaN sem thuvar thanthu pOkam🙏 Their cloud-like hair is curly, beautiful, and fragrant, shining like black sand dunes and firm like tightly bound leaves. With their red coral-like lips, they offer sensual pleasure.aruththidum singiyar tharukkidum sem kayal aRac chivanthaam kaiyil anpu mEvum🙏 They are like spoons serving poison; they are argumentative, and their reddish fish-like eyes become bloodshot with rage. They covet the attractive possessions of their suitors.avarkku uzhanRu angamum aRath thaLarnthu en payanaruL patham pangayam anpu uRAthO🙏 What is the use of my roaming after such women and suffering physically? Will Your lotus feet not look upon me with compassion?miruththu aNum pangayan alarak ka(N)Nan sankararvithiththu eNum kumpidu(m) kantha vELE🙏 Lord Brahmā, who is closely associated with death, Lord Vishnu with lotus eyes, and Lord Shiva — the divine Trinity — worship You always according to sacred tradition, O Lord Kandhā.mikuththidum van samaNaraip perum thiN kazhu misaikkuidum sem thamizh anga vAyA🙏 The aggressive and challenging Samaṇas were sent by You to the sharp and mighty gallows. O Lord with the sacred mouth that chanted Vedic hymns in flawless Tamil as Thirugnāna Sambandhar.perukku thaN saNpaka vanam thidam kongOdu thiRal sezhumsanthu akil thunRi needum🙏 In the cool and expansive forest of champak trees, fragrant and sturdy sandalwood and akil trees grow densely and flourish together.thinaip punam paim kodi thanaththudan senRu aNai🙏 In that millet field lives a maiden like a tender green creeper; You embraced that Vaḷḷi tightly with Your broad chest, O Lord.thirupparam kunRu uRai thambirAnE🙏 You reside and reign at the sacred hill of ThirupparangkundRam, O Great Lord. Donate for Rebuilding Spiritual Institutions Donate Temple Associated with Thiruppugazh 🛕 Thirupparangkundram Murugan Temple Thirupparangkundram Murugan Temple stands as the silent witness to Saint Arunagirinathar’s most ruthless self-examination and ultimate spiritual turning point. As the first among the Arupadai Veedu, the six sacred abodes of Lord Murugan, this ancient hill is not merely a geographic location but a moral and spiritual refuge. In Thiruppugazh 17, “poruppu uRum kongaiyar,” Thirupparangkundram emerges as the final resting ground of a soul exhausted by desire, deceit, and self-inflicted ruin, yet still daring to seek divine mercy. Learn more about the sacred Arupadai Veedu. 🛕 Thirupparangkundram as the Confessional Ground of Moral Collapse In this hymn, Arunagirinathar does not veil his downfall. He openly describes his enslavement to treacherous courtesans—women who exploit beauty, seize wealth, provoke conflict, and drain both body and spirit. This is not mere social criticism; it is a spiritual confession of how desire reduces the human being to physical exhaustion and moral emptiness. Thirupparangkundram enters the hymn as the sacred counterpoint to this collapse—the place where the poet dares to admit failure and still turn toward God. 🌪️ The Hill That Exposes Illusion and Breaks Attachment The hymn dwells intensely on sensory illusion: intoxicating eyes, fragrant hair, seductive speech, and poisonous affection disguised as love. These descriptions reflect how beauty becomes bondage when ungoverned by discernment. Thirupparangkundram is revered as the sthalam where such illusion is unmasked. Murugan here is not merely a warrior deity, but the revealer of truth—He strips desire of its charm and exposes the cost of attachment, allowing the devotee to awaken from deception. 🔥 Physical Exhaustion as Spiritual Awakening Arunagirinathar admits that his pursuit of such women has left his body weakened and his purpose shattered. This exhaustion becomes the seed of awakening. Thirupparangkundram is traditionally believed to be the place where bodily collapse turns into spiritual clarity. The hill absorbs the devotee’s fatigue and transforms it into humility, preparing the soul for surrender at Murugan’s sacred feet. 🙏 The Lotus Feet That Accept the Fallen The central cry of the hymn is not intellectual knowledge, but desperate longing—whether Murugan’s lotus feet will ever look upon him with compassion. Thirupparangkundram is revered precisely for this assurance: that Murugan’s grace is not reserved for the morally flawless, but offered to those who recognize their own ruin. The ankleted feet of Murugan here symbolize acceptance, restoration, and spiritual belonging. 🕉️ Murugan Beyond Sectarian Boundaries By portraying Murugan as the one worshipped by Brahmā, Vishnu, and Shiva, Arunagirinathar affirms Murugan’s supreme cosmic authority. At Thirupparangkundram, Murugan is not limited to a regional or sectarian identity; He stands as the governing center of creation, preservation, and dissolution. This cosmic order mirrors the devotee’s inner aspiration—to replace chaos with divine alignment. 🌿 Vallī, Compassion, and Divine Accessibility The reference to Murugan’s union with Vallī carries profound meaning at Thirupparangkundram. The Lord who commands the cosmos chooses humility, disguise, and love. This reinforces the hymn’s core message: the same God who judges illusion also understands human longing. Thirupparangkundram thus becomes the place where divine majesty bends toward human vulnerability. 🌄 The Hill of Spiritual Resolution The hymn concludes by affirming Murugan’s eternal residence at Thirupparangkundram. After wandering through exploitation, exhaustion, and regret, the journey ends in stillness. Thirupparangkundram is portrayed as the place where desire ceases to dominate, confession turns into devotion, and the soul finds a permanent center. 🙏 Thiruppugazh 17 and Thirupparangkundram – A Testament of Redemption Through “poruppu uRum kongaiyar,” Saint Arunagirinathar binds his most shame-filled experiences to Thirupparangkundram. The hill stands as living proof that moral failure does not exclude one from divine grace. Even today, Thirupparangkundram Murugan Temple assures devotees that those worn down by desire, deception, and regret are not cast away—but gently reclaimed at Murugan’s lotus feet. Share: