Thiruppugazh 12 kAdhadarungkayal (thirupparangkundRam) Thiruppugazh 12 kAdhadarungkayal (thirupparangkundRam) திருப்புகழ் 12 காதடருங்கயல் தானன தந்தன தந்தனந் தந்தன தானன தந்தன தந்தனந் தந்தன தானன தந்தன தந்தனந் தந்தன …… தனதான……… பாடல் ………காதட ருங்கயல் கொண்டிசைந் தைம்பொறி வாளிம யங்கம னம்பயந் தந்திருள் கால்தர விந்துவி சும்பிலங் கும்பொழு …… தொருகோடிகாய்கதி ரென்றொளிர் செஞ்சிலம் புங்கணை யாழியு டன்கட கந்துலங் கும்படி காமனெ டுஞ்சிலை கொண்டடர்ந் தும்பொரு …… மயலாலேவாதுபு ரிந்தவர் செங்கைதந் திங்கித மாகந டந்தவர் பின்திரிந் துந்தன மார்பில ழுந்தஅ ணைந்திடுந் துன்பம …… துழலாதேவாசமி குந்தக டம்பமென் கிண்கிணி மாலைக ரங்கொளும் அன்பர்வந் தன்பொடு வாழநி தம்புனை யும்பதந் தந்துன …… தருள்தாராய்போதிலு றைந்தருள் கின்றவன் செஞ்சிர மீதுத டிந்துவி லங்கிடும் புங்கவ போதவ ளஞ்சிவ சங்கரன் கொண்டிட …… மொழிவோனேபூகமு டன்திகழ் சங்கினங் கொண்டகி ரீவம டந்தைபு ரந்தரன் தந்தருள் பூவைக ருங்குற மின்கலந் தங்குப …… னிருதோளாதீதக மொன்றினர் வஞ்சகந் துஞ்சியி டாதவர் சங்கரர் தந்ததென் பும்பல சேர்நிரு தன்குலம் அஞ்சமுன் சென்றடு …… திறலோனேசீதள முந்தும ணந்தயங் கும்பொழில் சூழ்தர விஞ்சைகள் வந்திறைஞ் சும்பதி தேவர்ப ணிந்தெழு தென்பரங் குன்றுறை …… பெருமாளே. சொல் விளக்கம் காது அடரும் கயல் கொண்டு இசைந்து ஐம்பொறி வாளி மயங்க மனம் பயம் தந்து … 🙏 கயல் மீன் போன்ற கூரிய கண்கள் மனத்தைச் சுற்றி வளைத்து, பொது மகளிர் மீது ஆசையை ஒருமுகப்படுத்தி, ஐம்புலன்களையும் மன்மதன் வீசும் அம்புகள் போல் மயக்கி, இறுதியில் மனத்தில் அச்சமும் கலக்கமும் உருவாகும் நிலையை இந்த வரிகள் விளக்குகின்றன. இருள் கால் தர இந்து விசும்பு இலங்கும் பொழுது ஒரு கோடி காய் கதிர் என்று ஒளிர் செம் சிலம்பும் … 🙏 இருள் விலகி சந்திரன் ஒளி தரும் போது, கோடிக்கணக்கான நட்சத்திரங்கள் மின்னுவது போல், சிவந்த சிலம்புகள் பிரகாசித்து மனத்தை மேலும் மயக்கும் காட்சியை கவிஞர் உவமையாக எடுத்துரைக்கிறார். கணையாழியுடன் கடகம் துலங்கும்படி காமன் நெடும் சிலை கொண்டு அடர்ந்தும் பொரு மயலாலே … 🙏 மோதிரமும் வளையலும் ஜொலிக்க, மன்மதன் தனது நீண்ட வில்லுடன் நெருங்கி தாக்குவது போல, உடல் அலங்காரங்கள் மனத்தில் தீவிரமான மயக்கத்தை ஏற்படுத்துவதை இங்கு சுட்டிக்காட்டுகிறார். வாது புரிந்து அவர் செம் கை தந்து இங்கிதமாக நடந்தவர் பின் திரிந்தும் தன மார்பில் அழுந்த அணைந்திடும் துன்பம் அது உழலாதே … 🙏 இனிமையாக நடந்து, சண்டையும் சமாதானமும் கலந்து விலைமாதர்களின் பின் திரிந்து, அவர்களது மார்பில் அழுந்தும் துன்பச் சுழலில் நான் மீண்டும் சிக்காமல் காத்தருள வேண்டும் எனக் கவிஞர் வேண்டுகிறார். வாசம் மிகுந்த கடம்பம் மென் கிண்கிணி மாலை கரம் கொளும் அன்பர் வந்து அன்பொடு வாழ நிதம் புனையும் பதம் தந்து உனது அருள் தாராய் … 🙏 மணமிகு கடம்ப மலர்களால் ஆன மென்மையான மாலைகளை தினமும் அணிவிக்கும் பக்தர்கள் அன்புடன் வாழ, உன் திருவடிகளையே நிலையான அடைக்கலமாகத் தந்து திருவருள் புரிய வேண்டும் எனப் பிரார்த்திக்கிறார். போதில் உறைந்து அருள்கின்றவன் செம் சிரம் மீது தடிந்து விலங்கிடும் புங்கவ போத வளம் சிவ சங்கரன் கொண்டிட மொழிவோனே … 🙏 தாமரையில் உறையும் பிரமனின் தலை மீது அடக்கத்தை உணர்த்தி, பிரணவப் பொருளை சிவபெருமானுக்கே உபதேசித்த ஞான மூர்த்தியாகிய முருகனை இங்கு போற்றுகிறார். பூகம் உடன் திகழ் சங்கு இனம் கொண்ட கிரீவ மடந்தை புரந்தரன் தந்து அருள் பூவை கரும் குற மின் கலம் தங்கு ப(ன்)னிரு தோளா … 🙏 தேவயானை மற்றும் குறமகள் வள்ளி ஆகிய இரு தேவியரின் ஆபரணங்கள் ஜொலிக்கும் பன்னிரு தோள்களைக் கொண்ட அழகிய மணவாளனாக முருகன் விளங்குவதை இங்கு எடுத்துரைக்கிறார். தீது அகம் ஒன்றினர் வஞ்சகம் துஞ்சியிடாதவர் சங்கரர் தந்த தென்பும் பல சேர் நிருதன் குலம் அஞ்ச முன் சென்றடு திறலோனே … 🙏 தீய மனமும் வஞ்சகமும் நிறைந்த அசுரர்கள், சிவன் அளித்த வரங்களால் செருக்குடன் இருந்தாலும், அவர்களை முன்சென்று அச்சுறுத்தி அழித்த வீரனாகிய முருகனின் பேராற்றலை இங்கு போற்றுகிறார். சீதளம் முந்து மணம் தயங்கும் பொழில் சூழ் தர விஞ்சைகள் வந்து இறைஞ்சும் பதி தேவர் பணிந்து எழு தென் பரங் குன்று உறை பெருமாளே. 🙏 குளிர்ச்சி நிறைந்த மணமிகு சோலைகள் சூழ, கல்வியிலும் ஞானத்திலும் சிறந்தோர் வணங்க, தேவர்களும் பணிந்து எழும் திருப்பரங்குன்றத்தில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே என இறுதியாக முழு சரணாகதி செலுத்துகிறார். Song 12 - kAdhadarungkayal kAthada rungayal koNdisain thaimpoRi vALima yangama nampayan thanthiruL kAlthara vinthuvi sumpilang kumpozhu …… thorukOdikAykathi renRoLir semchilam pungaNai yAzhiyu dankada kanthulang kumpadi kAmane dunjilai koNdadarn thumporu …… mayalAlEvAthupu rinthavar sengaithan thingitha mAkana danthavar pinthirin thunthana mArpila zhunthaa Nainthidun thunpama …… thuzhalAthEvAsami kunthaka dampamen kiNkiNi mAlaika rangoLum anparvan thanpodu vAzhani thampunai yumpathan thanthuna …… tharuLthArAypOthilu RaintharuL kinRavan senjira meethutha dinthuvi langidum pungava pOthava Lamsiva sankaran koNdida …… mozhivOnEpUkamu danthikazh sanginang koNdaki reevama danthaipu rantharan thantharuL pUvaika rumkuRa minkalan thangupa …… niruthOLAtheethaka monRinar vanjakan thunjiyi dAthavar sankarar thanthathen pumpala sErniru thankulam anjamun chenRadu …… thiRalOnEseethaLa munthuma Nanthayang kumpozhil cUzhthara vinjaikaL vanthiRain jumpathi thEvarpa Ninthezhu thenparang kunRuRai …… perumALE. Meaning kAthu adarum kayal koNdu isainthu aimpoRi vALi mayanga manam payam thanthu 🙏 Bewitched by the beautiful kayal-fish-like eyes that seem to stretch up to and press against the ears, my mind becomes fearful as my attachment to worldly women grows, while all five senses are provoked by the flower-arrows shot by Manmathan, the God of Love. iruL kAl thara inthu visumpu ilangum pozhuthu oru kOdi kAy kathir enRu oLir sem chilampum 🙏 At the time when the moon rises and dispels darkness from the sky, their reddish anklets shine brilliantly, dazzling like a million stars scattered across the heavens. kaNaiyAzhiyudan kadakam thulangumpadi kAman nedum silai koNdu adarnthum poru mayalAlE 🙏 Their rings and bracelets gleam conspicuously, while Manmathan, wielding his long bow, confronts me as if in battle, leaving my heart dazed and overwhelmed by delusion. vAthu purinthu avar sem kai thanthu ingithamAka nadanthavar pin thirinthum thana mArpil azhuntha aNainthidum thunpam athu uzhalAthE 🙏 I have been foolishly chasing such women who quarrel and then sweetly entice, fearing that I may fall into the sinful misery of pressing myself against their bosom and remain trapped in this cycle of suffering. vAsam mikuntha kadampam men kiNkiNi mAlai karam koLum anpar vanthu anpodu vAzha nitham punaiyum patham thanthu unathu aruL thArAy 🙏 O Lord, please grant me Your sacred feet, which are daily adorned by loving devotees who come bearing fragrant, soft kadappa flower garlands intertwined with gently tinkling ornaments, praying to live a life filled with divine love. pOthil uRainthu aruLkinRavan sem siram meethu thadinthu vilangidum pungava pOtha vaLam siva sankaran koNdida mozhivOnE 🙏 You struck the head of Lord Brahmā, who sits upon the lotus, causing it to swell and redden, and You alone bestowed the supreme essence of wisdom — the Praṇava Mantra — upon Lord Śiva for His realization. pUkam udan thikazh sangu inam koNda kireeva madanthai purantharan thanthu aruL pUvai karum kuRa min kalam thangu pa(n)niru thOLA 🙏 Devayānai, the myna-like daughter of Indra with a neck resembling the betel tree and conch, and Vaḷḷi, the radiant maiden of the Kuravas, both adorn Your majestic twelve shoulders with their shining ornaments. theethu akam onRinar vanjakam thunjiyidAthavar sankarar thantha thenpum pala sEr niruthan kulam anja mun chenRadu thiRalOnE 🙏 You boldly advanced into battle, terrifying the demons known for their evil minds, relentless deceit, and arrogance born from boons granted by Lord Śiva, and destroyed them all through Your unmatched valour. seethaLam munthu maNam thayangum pozhil cUzh thara vinjaikaL vanthu iRainjum pathi thEvar paNinthu ezhu then parang kunRu uRai perumALE 🙏 Surrounded by cool, fragrant groves where learned sages and celestial beings gather in worship, this sacred abode is Thirupparangkundram, where You eternally reside, O Supreme Lord Murugan. Donate for Rebuilding Spiritual Institutions Donate Temple Associated with Thiruppugazh 🛕 Thirupparangkundram Murugan Temple The Thiruppugazh hymn “kAdhadarungkayal” is deeply and unmistakably associated with Thirupparangkundram, the foremost of the Arupadai Veedu shrines of Lord Murugan. The concluding line of the hymn explicitly glorifies “then parangkundRu uRai perumALE,” clearly identifying Murugan’s abiding presence on this sacred hill. Saint Arunagirinathar deliberately anchors the hymn here, transforming Thirupparangkundram into the spiritual destination where the restless soul finally finds peace and release. 👁️ From Sensory Bondage to Sacred Vision: The hymn opens with vivid descriptions of ensnaring beauty—kāyal-fish-like eyes, glittering ornaments, and the intoxicating play of the senses. These are not mere poetic embellishments, but symbolic portrayals of the soul’s entrapment in desire. Thirupparangkundram is traditionally revered as the sthalam where such sensory delusions dissolve. The hymn’s journey mirrors the pilgrim’s ascent of the hill—from fascination with outer beauty to the awakening of inner spiritual sight. 🌙 Illumination That Dispels Inner Darkness: Imagery of moonlight dispelling darkness and anklets shining like countless stars reflects a deeper spiritual truth. Thirupparangkundram is believed to be a place where ignorance is removed and discernment dawns. Just as moonrise reveals the hidden world, Murugan’s grace at this hill is said to illuminate the devotee’s heart, revealing truth where confusion once prevailed. 🏹 Manmatha’s Defeat and the Victory of Divine Discipline: The hymn repeatedly portrays the torment caused by Manmatha, the god of desire, whose arrows agitate the senses and disturb inner stability. In temple tradition, Thirupparangkundram is associated with Murugan as the supreme yogic commander—one who subdues desire not by suppression, but by higher awareness. The devotee’s plea to escape this inner warfare finds its resolution only in surrender at Murugan’s feet on this sacred hill. 🙏 Garlands, Devotion, and the Path of Surrender: A turning point in the hymn occurs when the poet seeks Murugan’s feet, eternally adorned by fragrant kadamba garlands offered by loving devotees. This directly reflects the living worship tradition at Thirupparangkundram, where devotees approach Murugan not with pride, but with humility and love. The hill thus becomes the meeting point of divine compassion and human surrender. 🕉️ Murugan as the Bestower of Supreme Wisdom: By recalling Murugan’s transmission of the Praṇava Mantra to Lord Shiva and His assertion of authority even over Brahmā, the hymn elevates Murugan beyond a warrior-deity into the supreme embodiment of gnosis. Thirupparangkundram honors this aspect of Murugan as the guru of gods, making the temple a powerful center for seekers of wisdom, restraint, and inner mastery. 🐘 Divine Companionship and Cosmic Harmony: The hymn celebrates Murugan adorned by Devayānai and Vaḷḷi, symbolizing both celestial order and earthy devotion. At Thirupparangkundram, Murugan is worshipped in this balanced form—commanding yet compassionate, cosmic yet accessible. This harmony reinforces the temple’s role as a place where all paths—devotion, knowledge, and discipline—converge. 🌄 Thirupparangkundram as the Final Refuge: After traversing desire, fear, moral struggle, and cosmic authority, the hymn ultimately rests at Thirupparangkundram. Described as a cool, fragrant hill surrounded by groves and worshipped by sages and celestials alike, it is here that Murugan grants clarity, courage, and liberation. The hymn affirms the belief that sincere surrender at this shrine transforms inner turmoil into spiritual stillness. 🙏 A Hymn That Returns to Its Sacred Source: “KAdhadarungkayal” is not merely a song of confession and praise; it is a spiritual ascent that culminates at Thirupparangkundram. Saint Arunagirinathar crafts the hymn as a pilgrimage in words—leading the devotee from sensory bondage to divine refuge. Through this hymn, Thirupparangkundram stands revealed as the eternal sanctuary for those seeking freedom from desire, fear, and worldly entanglement. Share: